miniatura|200px|Fernando Alonso gañou o campionato de pilotos con Renault. miniatura|150px|Kimi Räikkönen terminou segundo con McLaren, 21 puntos detrás de Alonso. miniatura|150px|Michael Schumacher rematou terceiro con Ferrari. O Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2005 foi o campionato anual número 56 da Fórmula 1 organizado pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA). Con 19 Grandes Premios no calendario, deu comezo o 6 de marzo, e rematou o 16 de outubro.
Fernando Alonso e o equipo Renault F1 gañaron o Mundial de Pilotos e Campionato de Construtores, pondo fin a cinco anos de dominio de Michael Schumacher e Ferrari. O éxito de Alonso converteuno no campión máis novo na historia deste deporte nese momento. O seu éxito foi o primeiro de Renault como construtor.
A tempada foi a última de varios equipos de Fórmula Un, con Minardi, BAR e Jordan mercados por novos propietarios.
Informes O aspecto máis coñecido da tempada foi o desacordo de Ferrari causado principalmente por unha nova norma que prohibía o cambio de pneumáticos durante o transcurso da carreira. O pneumáticos Bridgestone usados por Ferrari non puideron atopar o equilibrio adecuado entre rendemento e fiabilidade, deixando para os pilotos Michelin a loita polas carreiras. Outros cambios no regulamento fixeron fincapé na fiabilidade, os motores deberían durar dous Grandes Premios sen ser cambiados.
Renault foi o equipo máis rápido nas probas de pretemporada e dominaron as primeiras carreiras. Giancarlo Fisichella gañou a primeira da tempada en Australia antes de que o seu compañeiro de equipo Alonso demostrase as súas credenciais ao título cunha serie de vitorias en Malaisia, Bahrain e San Marino. A medida que a tempada avanzaba o equipo McLaren de Kimi Raikkonen e Juan Pablo Montoya fíxose cada vez máis competitivo e nas últimas carreiras da tempada, o McLaren considerábase en xeral o equipo máis rápido. Con todo, as constantes fallas técnicas significaron que nin o equipo nin Raikkonen puidesen traducir a velocidade no seu éxito no campionato.
Alonso asegurou o seu Campionato de Pilotos cun terceiro posto no Gran Premio do Brasil. A pesar de que tanto el como Räikkönen tiñan seis vitorias neste punto da tempada, unha maior consistencia de Alonso significou que el gañase o campionato dúas carreiras antes de rematar a tempada. O Campionato de Construtores foi asegurado por Renault na carreira final, coa sétima vitoria de Alonso no ano. Renault conseguiu o seu primeiro campionato como construtor, anteriormente, só lograra triunfar como provedor de motores, a pesar de gañar dúas carreiras menos que McLaren.
Ferrari terminou terceiro no Campionato de Construtores con só unha vitoria, no Gran Premio dos Estados Unidos, nunha penosa estampa logo de que a carreira fora disputada por só seis coches con pneumáticos Bridgestone logo de que Michelin declarase inseguros os seus pneumáticos no Circuíto de Indianápolis único con curvas peraltadas.
Logo dunha impresionante tempada no 2004 a caída máis notable no rendemento despois de Ferrari foi a de BAR-Honda, que foi descualificado e excluído das seguintes dúas carreiras cando os comisarios descubriron en San Marino un compartimento de combustible oculto que permitía que os seus automóbiles correran con baixo peso. Eles foron batidos no Campionato por Williams, cuxo socio de motor BMW, anunciara que ían a unirse a Sauber en xuño, e Toyota, que logrou cinco podios perdeu o terceiro posto no campionato, porque Ferrari acadou a dúas primeiras posicións en Indianápolis.
Todos os equipos anotaron puntos no campionato do mundo ao longo da tempada, Minardi anotou puntos na súa última tempada grazas a ser capaz de correr na carreira dos Estados Unidos.
Pilotos e construtores Os seguintes equipos e pilotos competiron no campionato do mundo de Fórmula Un de 2005.
Equipo Foto Construtor Chasis Motor † Pneu. Nº Piloto Carreiras Nº Terceiro piloto Piloto probas Scuderia Ferrari Marlboro 135px Ferrari F2004MF2005 Ferrari 053Ferrari 055 1 Michael Schumacher Todas <font size="1">n/a Luca Badoer Marc Gené 2 Rubens Barrichello Todas Lucky Strike BAR Honda 135px BAR 007 Honda RA005E 3 Jenson Button 1–4, 7–19 <font size="1">n/a Anthony Davidson Enrique Bernoldi Adam Carroll Tony Kanaan Alan van der Merwe 4 Takuma Sato1 1, 3–4, 7–19 Anthony Davidson 2 Mild Seven Renault F1 Team 135px Renault R25 Renault RS25 5 Fernando Alonso Todas <font size="1">n/a Franck Montagny Lucas di Grassi Robert Kubica Giorgio Mondini 6 Giancarlo Fisichella Todas BMW WilliamsF1 Team 135px Williams FW27 BMW P84/5 7 Mark Webber Todas <font size="1">n/a Antônio Pizzonia Nico Rosberg Andy Priaulx Sebastian Vettel 8 Nick Heidfeld 1–14 Antônio Pizzonia 15–19 West McLaren Mercedes Team McLaren Mercedes 10 135px McLaren MP4-20 Mercedes FO110R 9 Kimi Räikkönen Todas 35 Pedro de la Rosa Alexander Wurz Pedro de la Rosa Alexander Wurz Gary Paffett 10 Juan Pablo Montoya2 1–2, 5–19 Pedro de la Rosa 3 Alexander Wurz 4 Sauber Petronas 135px Sauber C24 Petronas 05A 11 Jacques Villeneuve Todas <font size="1">non <font size="1">non 12 Felipe Massa Todas Red Bull Racing 135px Red Bull RB1 Cosworth TJ2005 14 David Coulthard Todas 37 Vitantonio Liuzzi Christian Klien Scott Speed Scott Speed Neel Jani 15 Christian Klien3 1–3, 8–19 Vitantonio Liuzzi 4–7 Panasonic Toyota Racing 135px Toyota TF105TF105B Toyota RVX-05 16 Jarno Trulli Todas 38 Ricardo Zonta Olivier Panis Olivier Panis Ryan Briscoe Franck Perera Borja García 17 Ralf Schumacher 1–8, 10–19 Ricardo Zonta 9 Jordan Grand Prix 135px Jordan EJ15EJ15B Toyota RVX-05 18 Tiago Monteiro Todas 39 Robert Doornbos Franck Montagny Nicolas Kiesa Sakon Yamamoto Nicky Pastorelli Mario Domínguez 19 Narain Karthikeyan Todas Minardi Cosworth 135px Minardi PS04BPS05 Cosworth CK2004Cosworth TJ2005 20 Patrick Friesacher 1–11 40 Chanoch Nissany7 Enrico Toccacelo8 Chanoch Nissany Juan Cáceres Roldán Rodríguez Robert Doornbos5 12–19 21 Christijan Albers Todas † Todos os motores son de 3´0 litros, configuración V10.
Anthony Davidson ( BAR) competiu en Malaisia substituíndo a Takuma Sato enfermo (febre, gripe). Pedro de la Rosa (McLaren) competiu en Bahrain substituíndo a un lesionado Juan Pablo Montoya (lesión no ombreiro); Alexander Wurz foi o terceiro piloto en lugar de de la Rosa no Gran Premio de San Marino de 2005, de la Rosa e Wurz intercambiaron os papeis. Vitantonio Liuzzi e Christian Klein foron contratados en Red Bull Racing para participar en polo menos tres carreiras, e aceptaron compartir o seu asento durante a tempada. Klien pilotou as tres primeiras carreiras, Liuzzi o substituíu nos Grandes Premios de San Marino, España, Mónaco e Europa; Klien regresou de novo no GP do Canadá, e completou o resto das carreiras da tempada. Robert Doornbos foi o terceiro piloto de Jordan en 9 das 11 primeiras carreiras da tempada. Franck Montagny substituíuno no Gran Premio de Europa, Jordan prohibiulles o uso dun terceiro coche no Gran Premio do Canadá logo de usar demasiados pneumáticos na carreira anterior. Nicolas Kiesa substituíu a Doornbos do Gran Premio de Alemaña en diante. Patrick Friesacher foi substituído no Minardi por Robert Doornbos a partir do Gran Premio de Alemaña de 2005 por cuestións de patrocinio. Os equipos con Pneumáticos Michelin non participaron no Gran Premio dos Estados Unidos por razóns de seguridade, deixando só seis coches na grella de saída da carreira. Chanoch Nissany converteuse no terceiro piloto de Minardi para o Gran Premio de Hungría. Enrique Toccacelo substituíu a Chanoch Nissany como terceiro piloto de Minardi no Gran Premio de Turquía. Antonio Pizzonia substituíu a Heidfeld en Williams no Gran Premio de Italia logo de que Heidfeld decidira retirarse logo de queixarse dunha severa dor de cabeza. A principios de semana, estrelouse durante unha sesión de probas en Monza. Pizzonia substituíu a Heidfeld de novo nas tres restantes carreiras da tempada logo de que Heidfeld tivese un accidente de motocicleta. No Gran Premio de Hungría, West McLaren Mercedes converteuse no equipo McLaren Mercedes. 2005 foi o último ano do motor de 3 litros V10.
Cambios pilotos O cambio máis notable da tempada de 2005 foi a aliñación de pilotos, só sete pilotos correron para o equipo co que comezaran na tempada , outros 7 pilotos cambiaron a novos equipos.
Piloto Equipo 2004 Equipo 2005 Posición no equipo Giancarlo Fisichella Sauber Petronas Mild Seven Reanult F1 Team Piloto titular Mark Webber Jaguar Racing BMW Williams Team Piloto titular Nick Heidfeld Jordan Ford BMW Williams Team Piloto titular Juan Pablo Montoya BMW Williams Team West McLaren Mercedes Piloto titular Jacques Villeneuve Mild Seven Reanult F1 Team Sauber Petronas Piloto titular David Coulthard West McLaren Mercedes Red Bull Racing Piloto titular Christian Klien Jaguar Racing Red Bull Racing Piloto titular Jarno Trulli* Mild Seven Reanult F1 Team Panasonic Toyota Racing Piloto titular Ralf Schumacher BMW Williams Team Panasonic Toyota Racing Piloto titular Tiago Monteiro non Jordan Grand Prix Piloto titular Narain Karthikeyan non Jordan Grand Prix Piloto titular Patrick Friesacher non Minardi F1 Team Piloto titular Christijan Albers non Minardi F1 Team Piloto titular Cristiano da Matta Panasonic Toyota Racing non Olivier Panis Panasonic Toyota Racing Panasonic Toyota Racing Asesor/piloto de probas Giorgio Pantano Jordan Ford non Gianmaria Bruni Minardi F1 Team non Zsolt Baumgartner Minardi F1 Team non Robert Doornbos Jordan Ford Minardi F1 Team Piloto de probas Robert Kubica non Mild Seven Reanult F1 Team Piloto de probas
*Jarno Trulli cambiou de Renault a Toyota durante a tempada de .
Cambio escuderías Red Bull Racing fíxose cargo do equipo Jaguar, e correu con motores Cosworth. O primeiro piloto de Red Bull, foi o veterano escocés David Coulthard, xunto con Christian Klein. Red Bull obtivo un bo inicio, anotando 11 puntos tras as dúas primeiras carreiras. Jordan Grand Prix con motores Toyota foi comprado por Midland Group, con todo o equipo continuou como Jordan ata .
Logo do GP dos Estados Unidos, Peter Sauber anunciou que Credit Suisse vendera a BMW a súa participación maioritaria no seu equipo Sauber, anunciando na práctica a súa intención de correr como equipo de fábrica de BMW en .
Calendario dos Grandes Premios de Fórmula Un de 2005