O nome Xiao, nome masculino galego, provén do galego medieval Gian, Gião, este do latín iulianus, posibelmente dedicado a Xúpiter.Broughton, T. Robert S. The Magistrates of the Roman Republic, American Philological Association (1952) pp. 18/19Iulianus. En: du Fresne, Charles (1883–1887) Glossarium Mediæ et Infimæ LatinitatisIulianus. En: Thurston Peck, Harry, ed. (1898) Harper's Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers. O nome galego conflúe cun xermánico, frecuente no galego medieval, nas formas Egila e Egilanus, pode referirse a:
O nome conta coas variedades Xillao, Xullán, Xuiao e Xulián. O feminino é Xiana coa variante Xuliana. Comparten raíz cos cos nomes Xulio e Xulia. Relaciónase cos significados xuvenil, rexo, vizoso e de raíces fortes ou perennes. O apelido Xiao tamén existe en chinés, e tamén hai galegos chamados Xiao vinculados coa orixe asiática; Xiao, personaxe de formas diversas da mitoloxía chinesa; Xiao, concepto de piedade filial no confucianismo.
Como topónimo, pode referirse a:
En Galiza Xiao, lugar da parroquia de Cerdido no concello de Cerdido; O Xiao, lugar da parroquia de Olas no concello de Mesía; Xiao de Baixo, lugar da parroquia do Val de Xestoso no concello de Monfero.
Fóra de Galiza
Na China Condado de Xiao, condado na cidade-prefectura de Suzhou, na provincia de Anhui; Montañas Xiao, na provincia de Henan. Xiāo Xiāng era o nome tradicional de Henan; Río Xiao, afluente do río Xiang Jiang, que desemboca no lago Dongting, parte do sistema fluvial do río Yangtzé.
Notas
Véxase tamén Outros artigos
O Xibao, lugar da parroquia de Tomiño no concello de Tomiño.