Martin Heidegger, nado en Messkirch (Baden-Württemberg) o 26 de setembro de 1889 e finado en Friburgo o 26 de maio de 1976, foi un filósofo alemán. Esta considerado o pensador e o filósofo alemán máis importante do século XX.Leyte, A. (2005). Heidegger. Madrid: Alianza Editorial, pp. 52-53."With his transforming of Husserl’s transcendental phenomenology of consciousness into an interpretative inquiry into the ontological foundations of Western metaphysics, Heidegger launched an entire movement in philosophical thought that has made him the most influential philosopher of the 20th century." en: Kruger-Ross, M. (2015). Raising the Question of Being in Education by Way of Heidegger's Phenomenological Ontology, Indo-Pacific Journal of Phenomenology, 15(2), p. 7."Martin Heidegger is now widely recognized as the most influential philosopher of the Twentieth Century." en: Thomson, I. (1999). The end of onto-theology: understanding Heidegger's turn, method, and politics."Heidegger is certainly the most influential philosopher of our time." Rockmore, T. (1997). On Heidegger's Nazism and philosophy. University of California Press, p. 1.Feenberg, A. (2000). "From essentialism to constructivism: Philosophy of technology at the crossroads" en Technology and the Good Life? (Chicago: University of Chicago Press), pp. 294-315.¿Por qué Heidegger es el filósofo más importante del Siglo XX? (En Youtube) Consultado el 7 de septiembre de 2019. Aínda que o seu traballo influíu sobre todo na fenomenoloxía e na filosofía europea contemporánea, tivo igualmente influencia máis aló desta, en campos como a arquitectura, a crítica literaria, a teoloxía e as ciencias cognitivas.
Nos seus comezos foi discípulo de Edmund Husserl, estivo inmerso no proxecto fenomenolóxico do seu mestre e o seu interese centrouse rapidamente na pregunta polo sentido do ser. Esta pregunta guiará gran parte do seu pensamento e é con ocasión do seu intento de darlle unha "resposta" coa obra Sein und Zeit, publicada en 1927, cando vai adquirir unha gran notoriedade internacional, incluso máis alá dos campos especificamente filosóficos.
Na década de 1930 ten lugar aquilo que se denominou o Xiro (en alemán, Die Kehre) da súa filosofía, coas súas obras Carta sobre o humanismo e Introdución á metafísica. Tratou así de preparar un novo camiño para o seu pensamento que se mantivera afastado da metafísica. Segundo Hans-Georg Gadamer, este termo acabou agrupando todas as proposicións contra as que Heidegger desenvolveu a súa filosofía.
A influencia de Heidegger na filosofía francesa foi particularmente notable. Isto déixase notar sobre todo en filósofos coma Jean-Paul Sartre, Jean Beaufret, Emmanuel Levinas, Jacques Derrida, Maurice Merleau-Ponty ou Michel Foucault.
Así mesmo, Heidegger é un dos filósofos cuxa personalidade e obra xeraron máis controversia pola súa actitude durante os anos 1933 e 1934, mentres foi reitor da Universidade de Friburgo trala chegada de Adolf Hitler ao poder en 1933. Ademais de ser un dos principais intelectuais do movemento revolucionario conservador,"The “Conservative Revolution” is a highly cultural current of thought that developed in Germany after 1918 in opposition to the Weimar Republic and that is characterized by a refusal of democracy and parliamentarianism. Although it dominated the cultural climate of Germany between 1918 and 1933, it was sharply divided into a multitude of factions. Armin Mohler counted more than 430 groups in a list that was by no means exhaustive. This current of thought brought together such diverse personalities as the writers Thomas Mann (in his earlier days), Stefan George, Gottfried Benn, Ernst von Salomon, and Ernst Jünger; the philosophers Oswald Spengler and Martin Heidegger" en: François, S., & Godwin, A. (2008). The Euro-Pagan Scene: Between Paganism and Radical Right. Journal for the Study of Radicalism, 1(2), p. 52."D’ailleurs, Pierre-André Taguieff affirme que le recours à la philosophie de Martin Heidegger, qui se situait dans la mouvance révolutionnaire conservatrice, permit à Alain de Benoist à la fin des années soixante-dix, «une reformulation du néo-paganisme»." en François, S. (2005). Les paganismes de la Nouvelle Droite (1980-2004). Université du Droit et de la Santé - Lille II, p. 99."[T]he most studied aspect of the impact of the war on philosophy: the development of a German "conservative revolution" and "reactionary modernism" during the 1920s and 1930s in the writings of Martin Heidegger and Carl Schmitt." en: De Warren, N. (2014). The first world war, philosophy, and Europe. Tijdschrift voor Filosofie, 76, p. 720."In many ways, Heidegger was an exponent of the German "Conservative Revolution" against the theory and practice of liberal democracy during the Weimar Republic. Like most of the revolutionary conservatives, he rapidly became disillusioned with the Nazi regime, which had resulted from that revolution." en Romoser, G. K. (1967). Heidegger and Political Philosophy-Alexander Schwan: Politische Philosophic im Denken Heideggers. Vol. II of Ordo Politicus: Neue Freiburger Beiträge zur Politikwissenschaft.(Cologne and Opladen: Westdeutscher Verlag, 1965. Pp. 206. DM 28.). The Review of Politics, 29(2), p. 263."(...) but Carl Schmitt, Martin Heidegger, and Ernst Jünger, the founding fathers of the German 'Conservative Revolution', and one-time fellow travellers of Nazism" en: Griffin, R. (2007). "Postscript: A Different Beginning?" en Modernism and Fascism (London: Palgrave Macmillan), pp. 365-369. foi membro e seguidor do Partido Nazi, aínda que existe controversia entre a concordancia da súa filosofía co nazismo. Publicáronse varios traballos que analizan a relación entre Heidegger e o nazismo . A publicación en 2014 dos seus Cadernos negros (en alemán: Schwarze Hefte) provocou unha controversia sobre o antisemitismo de certas pasaxes.
Traxectoria Primeiros anos miniatura|upright|esquerda|Lugar de nacemento de Martin Heidegger. Martin Heidegger naceu en Meßkirch, distrito de Baden, o 26 de setembro de 1889... Criado nun ambiente "autenticamente católico",. os seus pais foron Friedrich Heidegger, toneleiro e era sancristán,.}} e Johanna Heidegger (Johanna Kemp de solteira).
Heidegger realizou os seus estudos de secundaria nos pequenos seminarios de Constanza (1903-1906) e Friburgo (1906-1909). Durante o verán de 1907, o padre Conrad Gröber (pt), director do seminario de Constanza e futuro arcebispo de Friburgo, déixalle a tese de 1862 de Franz Brentano, Sobre o significado múltiple dos seres segundo Aristóteles [Von der mannigfachen Bedeutung des Seienden nach Aristoteles]. Heidegger afirmou máis tarde que ese libro foi a súa "primeira guía a través da filosofía grega" e que lle conduciría á lectura de Aristóteles.* Segundo el mesmo, a soada sentenza aristotélica «o ser dise de moitas maneiras» foi decisiva na súa maneira de pensar.. Esta lectura suscita en Heidegger unha pregunta, que Jean Beaufret resume así: "se «ser» exprésase de «diversas» maneiras, cal é entón «unha» desas diversas maneiras?". Segundo o propio Heidegger, esta única pregunta segue sendo válida: "un estímulo constante para o traballo que viu a luz vinte anos máis tarde co título de «Sein und Zeit". En 1909 lese as Investigacións lóxicas de Edmund Husserl e en setembro dese mesmo ano entra como novizo na Compañía de Xesús en Tisis, preto de Feldkirch, abandonando en outubro por razóns de saúde... Con limitacións económicas, preséntase candidato ao seminario de Friburgo, onde entra durante o inverno de 1909. En 1911 sofre de novo problemas cardíacos, o que expón aos responsables do seminario da súa capacidade para o sacerdocio. Finalmente, decide renunciar a este durante a súa convalecencia no verán, dándose conta de que prefire a filosofía á teoloxía. Entre 1911 e 1912 inscríbese como profesor de matemáticas, física e química para conseguir estabilidade financeira mentres prosegue os seus estudos de filosofía. A súa educación relixiosa, que lle permitiu achegarse de maneira particular á escolástica, fai que a súa formación sexa atípica nun momento en que os seminarios de filosofía están marcados polo neokantismo. En 1913 escribe a súa tese Doutrina do xuízo no psicoloxismo baixo a dirección de Artur Schneider... En 1914, foi reformado por motivos de saúde.
En 1915 pronuncia a conferencia O concepto de verdade na filosofía moderna. Tivo unha breve tentativa de regresar ao sacerdocio, aínda que decidiu abandonar definitivamente a relixión ao afirmar que é incompatible coa filosofía. miniatura|upright|esquerda|Edmund Husserl, mestre de Heidegger. O 31 de xullo de 1915 adquire a capacitación para ensinar, despois de presentar a súa tese de habilitación dirixida polo profesor neokantiano Heinrich Rickert. Devandita tese levou por título Tratado das categorías e da significación en Xoán Duns Escoto. A súa lección inaugural leva por título O concepto de tempo na ciencia histórica. No outono de 1916 Heidegger convértese en asistente persoal de Edmund Husserl e ambos profundan na investigación fenomenolóxica.. Non obstante, distanciouse rapidamente do ensino do seu mestre: desde o principio, continuando fóra do horario de clase estudando as Investigacións lóxicas de Husserl , que Husserl consideraba xa desfasadas, e despois gradualmente, de 1923 a 1927, criticando a Husserl polo seu xiro cara a unha filosofía da subxectividade transcendental e aínda máis polo seu cartesianismo; non obstante, continuou admirando as Investigacións lóxicas. .
Recrutado en 1917, é destinado ao servizo meteorolóxico do exército en Verdún. A partir de 1919 renovou os seus estudos en Friburgo. Adquiriu reputación durante estes anos mentres realizaba unha crítica á tradición filosófica nun traballo para o profesor Paul Natorp. É especialmente severo co que el denomina metafísica da presenza, atribuída a Aristóteles na súa Física. Este período en Friburgo é considerado clave para entender a filosofía do século XX, pois aquí se reuniron como alumnos de Heidegger figuras tan importantes como Hannah Arendt, Hans-Georg Gadamer, Max Horkheimer, Hans Jonas, Karl Löwith ou Gerhard Krüger.
O 21 de marzo de 1917 contraeu matrimonio coa protestante Elfriede Petri (a pesar de que ese mesmo ano regresou ao catolicismo). Pronunciaron os votos primeiro baixo o rito católico e cinco días despois baixo o rito evanxélico. Tiveron dous fillos, Jörg en xaneiro de 1919 e Hermann en agosto de 1920.
Inicios universitarios: Friburgo 1919-1923 e 1928-1933, e Marburgo 1923-1928 En 1919 comeza a carreira universitaria de Martin Heidegger como profesor non titular na Universidade de Friburgo, na Selva Negra. En 1923, foi nomeado profesor adxunto na Universidade de Marburgo, que por entón era o principal centro europeo do neokantismo, onde colaborou co teólogo protestante Rudolf Bultmann.Rudolf Bultmann, , 1930. que reinterpreta o Novo Testamento á luz da futura obra mestra do seu mozo colega, Sein und Zeit. Este último libro é, segundo Hans-Georg Gadamer, "nacido, en 1923, dos frutíferos e apaixonados contactos que Heidegger mantivo coa teoloxía protestante da súa época en Marburgo.". Os seus novos colegas foron: Nicolai Hartmann, Paul Natorp e Hermann Cohen; en canto aos seus estudantes en Marburgo, atopamos a Hans-Georg Gadamer, Hannah Arendt, Karl Löwith, Gerhard Krüger, Leo Strauss, Jacob Klein, Günther Anders et Hans Jonas.
Esta estancia en Marburgo e o contacto cos seus novos compañeiros foron particularmente positivos para o novo profesor Heidegger. Alí comezou a desenvolver a súa nova problemática acerca da pregunta polo sentido de ser a partir das súas lecturas de Aristóteles. Por outra banda, o seu traballo sobre a fenomenoloxía da vida relixiosa desde unha perspectiva católicaa partir do estudo de San Agustín, San Paulo ou Martiño Lutero orientarao cara a unha concepción do ser humano na que primará a existencia sobre a esencia.