El Charles Camille Saint-Saëns (Paris, 9 otober 1835– Aljeri, 16 dexember 1921) a l'è stait un composidor, pianista e organista frances: musicista stimad, intra i plussee grand autor de la musega francesa intra la fin del IXX sec. e i prim agn del XX sec., period qe al se spartiss in tri: El César Franck e i so allev (el d'Indy) El Camille Saint-Saëns e i so allev (el Gabriel Fauré) El Debussy

Biografia El Saint-Saëns al nass a Pariji de un impiegad governativ ric fess, qe al mœr domà tri mes despœ de la nassida del fiœl. La mader, la Clémence, la va de l'ameda: la Charlotte Masso, per un aiœt e lee la se trasferiss de lor e la principia a insegnar a'l Camille a sonar 'l pianofort. Vun dei s'ciet prodix plussee dotad musegalment de tuts i temp, al g'haveva l'oregia assoluta e 'l principia i lezion de pianofort cont la pro-ameda a duu agn e squas subet al principia a componir. La soa prima composizion, un brev tochelin per pianofort del 22 marz 1839, a l'è a'l moment conservad a la Biblioteca nazionala de França. La precocitaa del Saint-Saëns a l'era minga limitada domà a la musega, a tri agn al saveva jamò lejer e scriver e l'haveva imprendud el latin quater agn despœ.

La soa prima esibizion in publeg la vegn a cinq agn, quand al compagna a'l pianofort una sonata per violin del Beethoven. Donca al se dedega a l'imprefondiment de la partidura del Don Giovanni. Ind el 1842 'l Saint-Saëns, a set agn, al tegn el prim concert a la Salle Ignaz Pleyel, cont el concert per pianofort N. 15 del Mozart (K. 450) in si♭ major e oltri bran del Handel, del Kalkbrenner, del Hummel e del Bach. 'Me bis, el Saint-Saëns al sona vuna de i trentado sonate per pianofort del Beethoven a memoria. La notizia de un insì incredibel concert la se spantega rapidament per l'Europa e anca ind i Staits Unids d' Amerega, indovè qe la s'era publegada in su un quotidian de Boston.

A la fin dei agn quaranta 'l Saint-Saëns al entra ind el Conservatori de Pariji, indovè qe 'l imprend orgen e composizion, qest'ultema comè allev del Jacques Halévy. El Saint-Saëns al otegn tants premi importants, ma 'l riess minga a ajudegar-s el prestijios Premi de Roma ind el 1852 e gnanca ind el 1864. La fama derivada dei recognossiments conquistads la ge permet de cognosser el Franz Liszt, qe 'l vegn vun dei so meior amix. A sedex agn, el Saint-Saëns al scriv la soa prima sinfonia; la segonda, publegada 'me Sinfonia N. 1 in mi♭ major, eseguida in el 1853 intra 'l stupor e la meravilia dei criteg e dei olter composidor. L'Hector Berlioz, qe 'l vegn un bon amix del Saint-Saëns, al se lassa scapar un coment, restad famos, "Il sait tout, mais il manque d'inexpérience" ("Al sa tusscoss, ma 'l cala de inesperienza"). A 25 agn al intraprend vun dei so tants viaj invers a l'Europa ocidentala per far cognosser a tuts el so jeni musegal qe 'l se amplia ind i soe aventure indovè qe al se passiona anca a'l studi dei scienze animale e vejetale.

Ind el pien de l'ativitaa musegala Per guadagnar-s de viver el Saint-Saëns al lavora 'me organista in diverse giexe de Pariji. Ind el 1857, al sostituiss el Lefébure-Wely ind el rœl de organista de la Giexa de la Madeleine, rœl qe al mantegn fin al 1877. I soe improvisazion i strien la jent parijina e i ge procuraren l'encomi del Liszt, qe ind el 1866 al dix qe el Saint-Saëns a l'era 'l plussee grand organista del mond.

Dal 1861 a'l 1865, el Saint-Saëns per la prima e ultema vœlta ind la soa vita 'l se dedega a l'insegnament, ind la catedra de pianofort a la scœla Niedermeyer, indovè qe 'l infranj i tradizion plussee consolidade: al met ind i program, œvre de musicisti contemporanei compagn del Liszt, del Gounod, del Schumann, del Berlioz e del Wagner, indovè qe i curriculum i prevedeven domà 'l Scarlatti, el Rameau, el Couperin, el Bach, el Mozart, el Clementi e 'l Beethoven. Intra i so students a trœvom composidor destinads a la celebritaa 'me el André Messager e soratut el Gabriel Fauré, el so allev favorid, destinad a vegnì anca 'l so plussee car amix.

El Saint-Saëns a l'è stait un intelletual poliedrig. Fin de picinin al se dedega a'l studi de la jeolojia, de l'arqeolojia, de la botanega e de la branca de l'entomolojia (qe la studia i lepidoter). A l'è stait anca un brav matemateg. Despœ, arent a l'ativitaa de composidor, esegudor e publejista musegal, al se dedega a i plussee svariade discipline, cont discussion cont i major scienziad d'Europa e cont la scritura de articoi in materia de acustega, scienze oculte, decorazion ind el teater de l'antiga Roma e struments antig. Al scriv anca un'œvra filosofega, Problèmes et Mystères, qe la parla de comè qe la scienza e l'art i pœden rempiazar la relijon; la vision pessimistega e atea del Saint-Saëns la anticipa l'Esistenzialism. In sul versant leterari, al publega un volum de poesie intitolade Rimes familières e la comedia farsesca La Crampe des écrivains, qe la g'ha un bon sucess. A l'è stait anca member de la Societaa Astronomega de França. Al ha fait conferenze in sul tema dei miraj, al haveva un telescopi costruid segond soe precise indicazion, e 'l riva anca a projetar concerts qe i corispondesser a events astronomeg compagn de i eclissi de sol.

Ind el 1870 el Saint-Saëns a l'è stait anca arrolad in la Guardia Nazionala per combater ind la guerra franco-prussiana, un'esperienza qe, anca se la s'è conclusa in domà ses mes, la lassa un segn indelebel in sul composidor. Ind el 1871 al fonda insema a'l Romain Bussine la Société Nationale de Musique (1870) (al diventa vicepresident) a'l fin de promœver el nœv e orijenal stil musegal frances. Despœ de la borlada jo de la Comun de Pariji, la Société la organiza la prima esecuzion de lavorar dei member comè el Fauré, el César Franck, el Édouard Lalo, e anca el istess Saint-Saëns, qe 'l scompartiss la presidenza de la Société. In tal manera, el Saint-Saëns al da un aport determinant ind el modelar el futur de la musega francesa.

Ind el 1875 el Saint-Saëns al sposa la Marie-Laure Truffot. I g'hann havud duu fiœi, l'André e 'l Jean-François, qe i inn mort tuts e du a destanza de ses seman ind el 1878. El Saint-Saëns al lassa la mier tri agn despœ. I divorzien miga, ma i viven separads el rest de la so vita.

I ultem agn Ind el 1886 i veden la lux i do œvre plussee famose del Saint-Saëns: Le Carnaval des Animaux (El carnoval dei Animal) e la Sinfonia n. 3, dedegada a la memoria del Franz Liszt, mort un zic prima. Ind el istess ann, implunemanc, el Vincent d'Indy e i soi allead i fann slontanar el Saint-Saëns de la Société Nationale de Musique. Duu agn plussee tard, la mœr la mader del Saint-Saëns. Qesta mort la spinj el composidor a slontanar-s per un quai temp de la França, insì al se trasferiss a i Isol Canari, indovè qe 'l adota el pseudonim de Sannois. Ind el cors dei agn sucesiv al viaja in jir per el mond, al visita sit esoteg in Europa, Nord Africa, Sud-est asiatic e Sud Amerega. El Saint-Saëns al fa el diari dei soi viaj ind un quai liber famos, cont la firma de Sannois.

El Saint-Saëns al seguta a scriver de argoments musegai, scientifeg e storeg, al viaja despess prima de trascorer i so ultem agn a Aljeri, capitala de l'Aljeria. Comè recognossiment de i so traguard, el govern frances al ge conced l'onorificenza de la Legion d'onor.

El Camille Saint-Saëns al mœr de polmonid el 16 dexember 1921, a lHôtel de l'Oasis a Aljeri. El so corp a l'è stait riportad a Pariji per i funerai de stait a la giexa de La Madeleine e a l'è stait sepolt ind el Cimetière du Montparnasse a Pariji.

Categoria:Compositor frances

Musega Stil compositiv I so œvre i inn staite definide lojiqe e ciare, levigade, professionale e mai eccessive. I so composizion pianistege, i costituissen el collegament stilisteg intra 'l Liszt e 'l Ravel. Despess a l'è stait additad 'me "el plussee todesc de tuts i compositor frances", forsi a causa de la soa fantastega abilitaa ind l'elaborazion tematega.

Amalastant el stil de i œvre dei ultem agn al sia considerad antiquad, in principi 'l Saint-Saëns al haveva esplorad tante forme nœve e a l'istessa manera al ne haveva rinvigorid un quai de veggia data. I so composizion i inn streitament legade a la tradizion classega, e un quaivun al 'l considera 'me un precursor del Neoclassicism.

Stil esegutiv 'Me esegutor, el Saint-Saëns a l'è considerad un orgenista «senza eguali», cont poc rival anca 'me pianista. Se dix qe 'l Liszt al riteness el Saint-Saëns e, ciarament, se medem, i duu meior pianisti d'Europa. El stil de 'l Saint-Saëns a l'era compost, raffinad: luu 'l seteva jo a'l pianofort immobel. La soa manera de sonar a l'era caraterizada de scale e passaj straordinariament dolç, de la velocitaa e de bona raffinateza aristogratega. I incision qe l'haa lassad ind i ultem agn de la soa vita i lassen a la storia i traçe de qeste soe caratteristege. A l'è despess stait accusad de vesser trop poc emotiv e eccessivament freid e metodeg, per qest forsi i so esecuzion i inn manc indimenticabel de qei de oltri esegudor majorment carismateg. Probabelment a l'è stait el prim pianista a eseguir in publeg el ciclo de tuts i concerts per pianofort del Mozart, concerts qe ind un quai cas i hann influenzad i so medem concerts per pianofort. El prim moviment del so quart concert per pianofort, in Do minor, al regorda fess l'ultem movement del Concert per pianofort e orqestra n. 24 del Mozart, qe a l'è ind la medema tonalitaa. Ind la soa vita el Saint-Saëns al seguta semper a sonar cont la tecnega qe 'l haveva imprendud del Stamaty e qe la prevedeva qe la forza ind l'esecuzion la derivass de la man e minga de l'avambraç. I rejistrazion eseguide ind i agn dex i inn importants, del moment qe ve se pœl udir el resultad de la tecnega pianistega del Kalkbrenner, qe la influenza 'l Frédéric Chopin.

Œvre Ind i so 86 agn de vita, el Saint-Saëns l'ha scrivud centinaia de composizion. Ind la soa longa carriera de musicista, l'ha componid tanta musega a sojet o teatrala, intra i qual quater poem sinfoneg e tredex œvre. L'œvra Samson et Dalila, el poema sinfoneg Danza Macabra e El carnoval dei animal i inn i so composizion plussee famos. In tut l'ha componid plussee de trecent lavorar musegai e a l'è stait intra i prim a scriver espressament per el cinema, per el film del Henri Lavedan L'Assassinat du Duc de Guise.

A'l 1886 resal un olter lavorar de notevol importanza storega: la Sinfonia n. 3, "avec orgue" ("cont l'orgen"). Cont l'aiœt dei monumental orgen sinfoneg costruids in França de l'Aristide Cavaillé-Coll, a qell'epoca el plussee important costrutor de orgen, qest'œvra a l'è imersa ind el spirit del "jigantism" de fin secol, a'l principi de la "Belle Époque", in su la medema linea de la Torr Eiffel e de l'Esposizion Universala de Paris. El "Maestos" de l'ultem movement a l'è la tipega espresion de la segureza de sé de l'om europeo de qei agn, orgolios de la soa tecnolojia, de la soa scienza, de l' "etaa de la rexon" (cont una certa ironia, la melodia a l'è staita in seguit usada 'me bas per el tema musegal del stra-popolar film Babe).

Semper ind el 1886, el Saint-Saëns al completa El carnoval dei animal, la qual prima la g'ha sit el 9 marz. Amalastant el lavorar al fudess destinad a guadagnar-s una straordinaria popolaritaa, poc despœ a la prima, el Saint-Saëns al proibiss la rapresentazion intrega del so lavorar, al permet l'esecuzion de domà un moviment: Le Cygne (El Cign), un bran per violoncell e pianofort. L'œvra a l'era staita scrivuda squas 'me un sqerz musegal e 'l Saint-Saëns al g'haveva tema qe l'havaris podud "far mal" al so bon nom.

El Saint-Saëns l'ha scrivud anca ses preludi e fug per orgen (op. 99 e op. 109). El plussee famos a l'è el Preludi e fug in mi♭ major, op. 99 n. 3.

Ereditaa Rapports cont i oltri compositor