La bertulìna (an italià torta bertolina) l'è 'na turta che la sa preparà a Crèma e 'n dal cremàsch a fine estàt e 'n princépe d'aütön.
Stòria
Sal sa mia bé quand l'è nasìda, ma sicüramént dòpo al mélavótcent, quand sa cumincia a cunós l'öa americàna (an ledì: Vitis vinifera), 'mbastardàda dòpo con la 'ìda nustràna (an ledì: Vitis labrusca).
Però, an dal 1638 Jüsèp Bresà al parlàa da 'na chisóla che sümèa a la bertulìna an d'an lébre 'ntitulàt Diario curioso di quello che s'osserva giornalmente nella Città di Cremona tanto nelle cose spirituali che temporali.
La turta
La g'a 'na fùrma tùnda, ma sa pól truàla pò a tòch, specialmént quand l'a vé 'endìda 'n da le butìghe. La g'a 'n culùr che 'l tìra dal marù, co' la crösta piéna da büs; quand la sa sfurna la spantèga 'nturne 'n prüföm fòrt da öa americàna.
Ingrediént
Òcio che gh'è mia apéna öna riséta perchè la vària da paìs a paìs e da faméa a faméa e i ingrediént i pól ès dièrs.
L'öa americàna (chèsta la mànca mai) La farìna da melgòt Al söcher Al söcher co' l vèl Al böter L'óle d'ulìa I óf Al leàt da bìra (ma gh'è argü che dróa chèl biànch)
Tradisiù miniatura|drita|Argöne bertulìne che i è stacie presentàde an da 'l cuncùrs che sa tègn ogne an a CrèmaTöcc i agn an dal mìs da setémbre a Crèma 'n piàsa dal Dòm sa urganìźa la sàgra da la bertulìna con 'n cuncurs e sa pól pò cumpràla
Riferiméncc
Bertulìna