Mennonittar er ei gruppe protestantisk-anabaptistiske kyrkjesamfunn som oppstod i reformasjonstida på 1500-talet. I likskap med hutterittar og amishar har dei røtene sine i den reformatoriske døyparrørsla. Mennonittar har namn etter den nederlandsk-frisiske presten Menno Simons.
Særpreg Kjenneteikn på mennonittane er personleg tru, vaksendåp, at dei nekter å avleggja verdslege eidar og avtene militærteneste. Dei er òg forkjemparar for ytrings- og religiøs fridom. Den einskilde skal sjølv av fri vilje velja tru på Gud og Jesus. Sentralt i trua er Bibelen, og då særleg Bergpreika. Mennonittane er pasifister, og er ofte engasjerte i fredsarbeid. Mennonittane blir òg kalla for fredskyrkja.
Mennonitiske kyrkjer har ei ordning der den enkelte kyrkjelyden har stor grad av sjølvstande (kongregasjonalisme).
I motsetnad til amishane, som er ein avleggjar av mennonittane, er mennonittane ei misjonerande rørsle.
Utbreiing På grunn av forfølgingar i Europa emigrerte mange mennonittar til Amerika på 1700-talet. Dei fleste lever i dag i USA og Canada. I dag er det rundt 1,3 millionar mennonittar på verdsbasis. I Europa finst det mennonittiske kyrkjer blant anna i Nederland, Tyskland, Sveits og Frankrike. Fram til 1990-talet var dei òg representerte i Danmark.Kristeligt Dagblad, 24. mai 2007 I Noreg er det ingen mennonittiske kyrkjelydar.
Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mennonitter» frå , den 18. oktober 2025.
Kategori:Pasifistar Kategori:Protestantisme Kategori:Anabaptistar Kategori:Sider utan gjennomgåtte omsetjingar