Sambarock (også kjend som sambasoul eller blanda med sambafunk og sambalanço) er ein brasiliansk musikksjanger og dansekultur som set saman samba, rock, soul og funk. Han utvikla seg frå dansefestar i svarte, lågare samfunnslag São Paulo etter at dei hadde høyrt rock and roll og afroamerikansk musikk seint på 1950-talet.
Som ei vidareutvikling av música popular brasileira (MPB) blei sjangeren utvikla og spelt inn av artistar som Jorge Ben, Tim Maia og Trio Mocotó. Han fekk større popularitet dei neste tiåra etter at den braut gjennom i diskotek. På 2000-talet hadde sambarock vokse til ei breiare kulturell rørsle som involverte dansarar, diskjockeyar, akademikarar og musikarar, som laga ei nyare form av sjangeren.
Opphav Sambarock har opphav i dei hovudsakleg svarte favelaane i São Paulo på slutten av 1950-talet, då brasilianske radioar og danselokale blei nådd av den globale spreiinga av amerikansk rock and roll og tilknytt afroamerikansk musikk som blues og jazz. Den fyrste inkarnasjonen var som dansefenomen på lokale gatefestar, der ein byrja å spela desse stilane i lag med tradisjonell samba- og bolero-musikk. Festane flytta etterkvart til større lokale som nytta dj-ar.
På dei fyrste samba-rock-festane spelte dj-ar musikk frå ei rekkje sjangrar, inkludert partido alto-samba og italiensk rock, medan deltakarar kom saman i par og dansa rock and roll- (lindy hop, rockabilly) og sambadansar (Samba de Gafieira). I 1957 spelte den brasilianske pianisten Waldir Calmon inn ein sambaversjon av Bill Haley sin «Rock Around the Clock», noko som markerte eit vendepunkt for sjangeren. Dei ulike rock- og sambarørslene blei etterkvaet kombinerte til ein einskild dansestil som seinare blei kjend som «sambarock». høgre|mini|Jorge Ben i 1972 Sambarocksjangeren utvikla seg på 1960-talet med populære brasilianske musikarar som kombinerte samba med påverknadar frå amerikansk rock, soul og funk.; . Denne utviklinga fann stad i lag med den kunstnariske rørsla tropicália innan MPB, som sjølv hadde modernisert tradisjonelle bossa nova-rytmar med påverknad frå annan brasiliansk og internasjonal poprock. Blant dei som skapte sambarocken var blant anna Trio Mocotó, Tim Maia og Jorge Ben, sistnemnde kjend som «far til sambarocken».; ; .
Den tidlege musikken til Ben bidrog mykje til sjangeren sin rytmiske identitet. Songaren forlet den europeiske påverknaden til bossa nova, og nytta afro-amerikanske stilar som jazz, rhythm and blues og seinare soul, funk og rock til å utvikla ein unik rytme som han kalla «sacundim sacundem».Stilistisk kombinerte Ben samba med instrument og eigenskapar frå rock and roll, inkludert elektrisk gitar, trommesett og gjenklang. Albumet hans frå 1970 Força Bruta, som blei spelt inn med Trio Mocotó, var òg banebrytande for sambarock då det blanda det groove-baserte akkompagnementet til gruppa med dei meir rockete rytmane til Ben sin gitar. Instrumentoppsettet deira på 1970-talet nytta ofte gitar, pandeiro og timbau, ei tradisjonell tromme.
Sambarock nådde ut til allmugen seint på 1960-talet. Han blei meir populær på 1970- og 1980-talet, særleg i diskotek. Dette gav Ben, Trio Mocotó og andre aktørar frå den svarte musikkscena i São Paulo meir eksponering, sjølv om ingen av dei erklærte seg som sambarockartistar. Særleg songane til Ben blei populære på tradisjonelle sambarock-festar. I dei neste åra utvikla sambarock seg frå eit dansefenomen og ein musikkstil til ei kompleks kulturell rørsle som omfatta musikarar, produsentar, DJ-ar, dansarar, visuelle kunstnarar og lærarar. Festane kom til å inkludera storband og hiphop i tillegg til sambamusikk.
Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Samba rock» frå , den 5. august 2026. Bibliografi
Kategori:Funksjangrar Kategori:Sjangrar innan rockemusikk Kategori:Fusionsjangrar Kategori:Brasilianske musikkstilar