Plasença (Plaisance en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Plasença La prononciacion es [pla’ʐɛ̃nʂɒ] https://web.archive.org/web/20160810221212/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/issigeac/PLAISANCE.htm. Lo nom de Plasença es escrit solament a la fin del sègle XIX Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 269-270. Lo nom de Plasença èra probablament francés dempuèi l'origina; deriva de plaisant, « agradiu » e del vèrbe plaire; s'utiliza en francés dempuèi lo sègle XV dins l'expression maison de plaisance, « ostal d'agradança, de gràcia », l'equivalent d'una residéncia segondària .
Airenvila (nom supausat) Las fòrmas ancianas son Sancta Maria de Aurevilla en 1053, Eyrenvilla en 1298 e Ayrenvilla en 1340. Emb l'òrdre germanic determinant-determinat, Chantal Tanet e Tristan Hordé pòdon explicar lo nom per un nom germanic d'òme, Hairingus, seguit del latin villa .
La grafia mistralenca es Eirenvielohttps://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page0855.jpg.
Falgairac Las fòrmas ancianas son Hospitale de Falgueyraco en 1282, Falgayracum en 1553 . Falgairac es un derivat del latin vulgar *filicaria, derivat del latin classic filix, los dos del sens de « falguièra », emb lo sufixe -acum. Segon Chantal Tanet e Tristan Hordé, l'origina precisa seriá l'occitan falguieràs, « luèc cobèrt de falguièras » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 283, a Faugères, mas lo passatge a Falgairac es pas clar.
Segon lo Tresaur dau Felibritge, son nom es Falgueira en nòrma mistralencahttps://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page1101.jpg.
Mandacon (nom supausat) Lo nom es atestat en 1464, Mandaco. Dauzat e Rostaing, sense certitud, supausan un preceltic manda, « autura, limit », emb un sufixe escur, o lo nom germanic d'òme Mandaguths Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 430; Chantal Tanet e Tristan Hordé aiman mai lo nom germanic d'òme Manacholdus , que supausariá una evolucion fonetica malaisida.
En grafia mistralenca, son nom occitan es Mandacouhttps://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page1474.jpg.
Istòria La comuna se creèt en 1973 (arrestat prefectoral del 1er de decembre de 1972) en fusionant las tres comunas de Falgairac, Mandacon (nom supausat) e Airenvila (nom supausat); l'ostal de comuna es a Plasença, près del quatre rotas de la RN 21 e de la RD 25, dins la comuna d'Airenvila. Lo nom de Plaisance, sus la RN 21, es escrit sus las mapas dempuèi lo sègle XIX solament. La fusion-associacion passèt a la fusion simpla en 2011.
Administracion
Demografia
Luècs e monuments Personalitats ligadas emb la comuna Veire tanben Comunas de Dordonha
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Dordonha Categoria:Comuna de Perigòrd