Selhans ? (Saillans en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda e la region de la Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre deu territòri
Lenga Segon l'enquèsta de Tortolon e Bringuièr (1873-1875), Salhans (o Selhans ?) èra una comuna gascona, mes lo vilatge de Frayche, près de Galgon, èra au limit, mesclat de gascons e de gavais; lo parlar deu Fronçadés orientau es de tipe libornés. Deus parlars pus occidentaus, se diferenciava per la tendéncia progressiva a la prononciacion de j : lo jourt e pas l'iourt o lo iourt (lo jorn); per la conservacion de u : dou hut e pas dou heut (deu huc); de contraccions coma saous dit e pas sus leus dit (sus + los + dits); la conservacion de la nasala dens la tresena persona deu plurau ; bÉnon o bÉnoun e pas bÉnou (venon, venen), l'abséncia de h : fille e pas hille (filha, hilha), fut e pas hut o heut (huc = huec, fòc), fasi (1èira persona de l'imperfèit, e pas deu preterit, de far) ; per l'usatge deu diftongue óou : deu se ditz dóou e pas dou [du]; ièi, sovent, per aièr, geir Tortolon https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k5725104s/f138.item , p. 570-573 (las grafias de l'autor son utilisadas).
Toponimia Las fòrmas ancianas son : ecclesie de Selhas en 1326, cap. de Selhanis en 1339, apud Selhas en 1360, Selhans en 1361, Sanctus Severinus de Selhars en 1398 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 266 . Segon Dauzat e Rostaing, Selhans ven deu « francés » saillant, au sens de « pug que fòrma un sortent, un salhent » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 582, a Saillans, Drôme. Segon J. Astor, citat per B. Boyrie-Fénié, aquò's un derivat deu vèrbe salhir, en parlant deus liquides [cf. salhent, « cascada, saut »] . Bénédicte Boyrie-Fénié constata que los autors precedents avèvan pas las fòrmas ancianas, qu'empachan de supausar lo vèrbe latin sallire e aima mèi un nom de proprietat format deu nomen Sallius, emb lo sufixe -anis, [donc declinat deu sufixe -anum] a l'ablatiu. L'evolucion seré *Sallianis [fundis] > *Sallyan(i)s (passatge de i en iatus a iòd [donc un i consonantic], sincòpa de la finala plaçada après l'accent tonic > Selhans (afebliment de la vocala pretonica e palatalizacion de l) . B. Boyrie-Fénié supausa donc, per la prumèira sillaba, un Sa- que passa a Se- e, emb una obstinacion lausabla, divuda probablament a l'amor de la vocala a, que tòrna a Sa-. Fau saber que i a una tradicion autorn de Liborna de prononciacion en Selhan(s) e, segondament, que i a deus noms latins de personas en Caelius o Sellius.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas emb la comuna
Veire tanben Comunas de Gironda
Ligams extèrnes Selhans sau site de l'Insee
Nòtas
categoria:Comuna de Gironda Categoria:Comuna de Fronsadés