Cent ans de soletat (originalament en espanhòl: Cien años de soledad) qu'ei lo roman mei famós de l'escrivan colombian, e Prèmi Nobel de Literatura en 1982, Gabriel García Márquez e qu'ei considerat per mantuns com l'òbra màger de la literatura en lenga castelhana après Don Quichòte.
Que ho estampat peu purmèr còp en Argentina, a Buenos Aires, en 1967 per l'ostau d'edicion Sudamericana.
Que conda un sègle d'istòria d'un vilatge colombian fictiu aperat Macondo autorn de la biografia deu coronèu Aureliano Buendía e de la soa familha en i bèth apielar detalhs simbolics de las divèrsas istòrias deus país sudamericans dens un estil designat com lo realisme magic o real meravilhós.
Cent ans de soletats que s'inscriu dehens la generacion d'òbras deu Boom latino american de las annadas 60 e 70 (maviment postmodernista qui amassa tanben l'argentin Julio Cortázar, lo perovian Mario Vargas Llosa e lo mexican Carlos Fuentes).
Vejatz tanben Los 100 libres del sègle segon Le Monde
Ligams extèrnes Estudi suber 100 años de Soledad. Paja de Terra suber Cien años de soledad.
Categoria:Gabriel García Márquez Categoria:Roman colombian Categoria:Realisme magic Categoria:Literatura colombiana Categoria:Roman de lenga espanhòla Categoria:Roman paregut en 1967 Categoria:Òbra de Gabriel García Márquez