Adolf Blanch i Cortada (Alacant, 11 de genièr de 1832 – Barcelona, 7 de febrièr de 1887) foguèt un poèta, gramatician, istorian e jornalista catalanGran enciclopèdia catalana. Venguèt Majoral del Felibritge en 1876.LEFÈVRE, L'année félibréenne 1903, Marselha, 1904
Biografia Adolf Blanch nasquèt a Alacant (País Valencian) en 1832, de parents originaris de Catalonha. Estudièt la filosofia e lo drech a l'Universitat de Barcelona. S'endralhèt puèi cap a d'estudis literaris e publiquèt dins lo jornal barcelonin El Sol sos primièrs ensages. Publiquèt divèrsas poesias dins qualques revistas. Obtenguèt mantun prèmi als Jòcs Florals de Barcelona e en 1859 capitèt d'aver "la viòla d'aur e d'argent" gràcias a sa poesia Amor de Deu. En 1861 venguèt sòci numerari de la Reial Acadèmia de Bones Lletres de Barcelona. Amb un autre erudit catalan d'aquel temps, Antoni de Bofarull, publiquèt una gramatica catalana en 1867. Ligams extèrnes Gramatica de la lengua catalana de 1867 d'Antoni de Bofarull e Adolf Blanch sus Google Books
Referéncias
Categoria:Majorau dau Felibritge Categoria:Majorau catalan Categoria:Istorian catalan Categoria:Poèta catalan Categoria:Felibritge Categoria:Naissença en 1832 Categoria:Decès en 1887