L'Ostal de la Vila (Casa de la Ciutat en catalan) es la bastissa siá de la Comuna de la Seu d'Urgèl, vila capital de l'Aut Urgèl e del Bisbat d'Urgèl. La bastissa data del 1473 e foguèt construit sus l'anciana glèisa de Santa Eulalia. Los vestigis de la glèisa e part d'una de las muralhas pus ancianas se pòdon veire al dedins de la bastissa doncas que foguèron de descobèrtas. La bastissa situada dins la plaça dels Oms, a la fin de la Carrièra Màger, se tròba al bòrd de la Catedrala d'Urgèl, près ont i aviá agut lo portal de Cerdanha.
Se sap que la comuna data d'aquela data, 1473, per una làpida de pèira que se consèrva a la pòrta, malgrat las reformas que se son succedidas. L'Archiu Municipal se força nombrós, s'i tròban de libres del conselh o actes dempuèi lo 1430 qu'arriban fins a l'actualitat amb plan paucs estanhs. E de nombroses pergamins, de mai tanben i a lo Libre verd o Libre de privilègis de la vila d'Urgelh del 1470; a la tampa de fusta folrada amb pèl, e s'i mencionan los usatges e de costums de la vila.
Qualques causas que recuèlh lo libre, es lo sistèma de l'assolaçat, basat en los usatges ancians e los privilègis concedits pels prelats. Lo sistèma basat en un còrs de magistrats: los quatre cònsols, assistits per un grop redusit de conselhièrs e per l'assemblada de vesins (caps d'ostal), totjorn amb lo correspondent permís del senhor temporal de la vila, es a dire, l'evesque, qu'autrejava los privilègis necessaris. Un autre libre notable es lo Libre roge de l'assolaçat, nom que li ven de las actas dels conselhs dels ans 1434-1506.
Categoria:La Seu d'Urgèl