Aude (en catalan: Aude; en latin: Atax, Atacis) es un flume costièr d'Occitània que desboca dins la mar Mediterranèa, al grau de Vèndres. La sieuna font se trapa en Capcir, dins los Pirenèus Orientals. Amb una longor de 224 km, Ficha d'Aude sul sit del SANDRE lo sieu bacin conten 5 300 km2. Lo departament d'Aude es nomenat aital.

Geografia Lo flume nais dins lo massís de Carlit al lac d'Aude (altitud: 2185 m), dins la comuna dels Angles (departament dels Pirenèus Orientals) e se trai dins la Mediterranèa, prèp de Narbona, al grau de Vendres (prèp de las Cabanas de Fluris, al limit dels departaments d'Aude e d'Erau.

Del massís pirenenc cap a Carcassona, son cors es orientat sud-nòrd. Aude presenta alara las caracteristicas d'un riu de montanha, travèrsa Capcir, alimenta mai d'un lac de barratge (Matamala, Puigbalador), s'enfonsa dins de gorgas (las de Sant Jòrdi son las mai pintorescas) a travèrs de terrens ancians. 275px|thumb|right|Mapa del flume Aude amb las vilas màgers A partir d'Atsat, aprèp aver recebut las aigas d'Aigueta en riba dreita e de Rebenti en riba esquèrra, lo flume travèrsa las barras calcàrias dels Prepirenèus (frau de Pèira Lis) e asaga una tièra de comunas pichonas Quilhan, Esperasan, Coisan, Alet e Limós. En aval de la bèla ciutat medievala, Aude s'acorba cap a l'èst. Aqueste coide es la resulta d'una captura, Aude avent un còp èra rajat dins la val d'Ers, indici de subrecavatge per una idrologia anciana d'arreu lo joslevament dels Pirenèus.

A partir de Carcassona, lo flume, s'apasimant, seguís la bèla rega tectonica que sompartís Pirenèus (Corbièras) del Massís Central (Montanha Negra), recebent d'aquestes relèus una tièra d'afluents que los màgers son Orbiu en riba dreita, Argentdoble e Cessa en riba esquèrra. D'aicí d'endavant, bordejat per lo canal del Miègjorn, serpentejant al mièg de las vinhas, Aude penètra dins la larga plana alluviala de Narbona, en partida conquerida sus lo golf del Leon e escampilhada de sits d'ancians estanhs, abans de se getar dins la Mediterranèa.

Idrologia

Dins son cors superior, Aude presenta un regim nivo-pluvial (amb un maximum a la prima pr'amor de la fonda de las nèus). Puèi, a partir de Carcassona Donadas de l'estacion idrologica de Carcassona(Pont-neuf) Entrar lo còde Y1232010 per l'estacion de Carcassona. ont son debit atenh 21 m³/s, lo regim deven gaireben exclusivament pluvial (lo debit al Grau de Vendres, quand rescontra la mar Mediterranèa, es pròche de 50 m³/s).

Aude se caracteriza donc, dins lo sieu cors inferior, per un regim pluvio-nival de tipe meridional amb d'estiatges sevèrs pendent lo periòde estival (9,8 m³/s en agost a Mossan Donadas de l'estacion idrologica de Mossan Entrar lo còde Y1612020 per l'estacion de Mossan, dins sa bassa plana alluviala, a proximitat de la siena embocadura, contra una mejana annala de 44,5 m³/s). Las fòrtas pluejas d'auton permeton una remontada rapida del debit qu'atenh lo sieu maximum en febrièr (79,8 m³/s) e demòra important a la prima gràcias a la fonda de las nèus del massís pirenenc.

Los aigats de 1999 De precipitacions excepcionalas e brutalas, tan caracteristicas del climat mediterranèu a la sason automnala, pòdon èsser a l'origina d'aigats devastators coma aqueles dels 12 e 13 de novembre de 1999. Lo bilanç d'aquestes darrièrs, qu'afectèron la val bassa d'Aude, foguèt catastrofic: 26 victimas, de centenats de personas eliportadas o recuperadas per de mejans nautics, de milieirats d'abitacions, d'entrepresas e de locals comercials pauc o pro endaumatjats, 5000 ha de vinhas pauc o pro devastadas, las rotas, los malhums d'aiga potabla e d'assaniment durament tocats. L'amplor de la catastròfa s'explica per la conjugason de dos fenomèns: de precipitacions auratjosas d'una amplor jamai egalada (fins a 620 mm tombèron en dos jorns a Lesinhan de las Corbièras, es a dire mai que lo total annal) e una fòrta tempèsta sus lo golf del Leon qu'entraïnèron una montada de 80 cm del nivèl de la mar e entrepachèron, conjugadas amb la fòrta ersada e lo vent, lo bon escolament d'aigas ja confladas per las pluèjas diluvianas. Per mai de detalhs, veire lo sit de la prefectura d'Aude

Afluents màgers D'amont cap aval : Bruyante (14 km) en riba esquèrra a Rosa Aigueta (20 km) en riba dreita a Santa Coloma de Ròcafòrt Rebenti (34 km) en riba esquèrra a Sant Martin de Les Sou (30 km) en riba esquèrra a Cépia Lauquet (37 km ) en riba dreita a Confolenç Fresquel (63 km) en riba esquèrra a Carcassona Orvièlh (41 km) en riba esquèrra a Trebes Argentdoble (37 km) en riba esquèrra a La Redòrta Onhon (23 km) en riba esquèrra a Lonzac Orbiu (84 km) en riba dreita a Sant Nazari Cessa (54 km) en riba esquèrra a Sant Marcèl

Istòria o environament

Departaments e vilas traversats Pirenèus Orientals (66): Matamala, Formiguera. Erau (34): Lonzac. Aude (11): Atsat, Quilhan, Coisan, Limós, Carcassona, Trebes, Narbona, Corsan.

Referéncias

Categoria:aiga d'Occitània Categoria:aiga sortida dels Pirenèus Categoria:aiga dels Pirenèus Orientals Categoria:aiga d'Aude