Fontés (prononciat: ) (en francés e oficialament: Fontès) es una comuna occitana de Lengadòc. Situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 1.059 abitants en 2022.
Lo luòc ten un patrimòni natural important: un site Natura 2000 («Salagon») e doas zònas naturalas d'interés ecologic, faunistic e floristic.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Las fòrmas ancianas son : parrochia S. Hipoliti, de castro quod dicitur Fontes en 1080, castro quod vocatur Fontes en 1115, castro de Fontes en 1118, capellanus de Fontes en 1153, de Fontesio en 1323, 1361, Fontes en 1380, domini de Fontesio en 1451, Fontez en 1529, 1599, Fontes en 1571, 1590, 1643, 1708, Fonteils en 1622, Fontés en 1740-60, Fontéz en 1759, Ch[âte]au et Village de Fontes en 1770-1772 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 162.
Segon Dauzat, Fontés ven del latin fons, « font », amb lo sufixe tardiu -ensisAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 294; segon Hamlin, Fontés ven del latin fontem, « font », amb lo sufixe -ensem.
Istòria L'airal de Fontés es estat ocupat dempuèi almens l'epòca romana coma o an demostrat de recercas arqueologicas qu'an descobèrt l'emplaçament d'una garnison romana sul puèg de Ceresson a l'èst del vilatge.
Mai tard, durant l'Edat Mejana, lo vilatge venguèt una plaça fortificada. La localitat foguèt gaireben al centre de la guèrra contra los catars que demoravan sonque a 6 km, dins la comuna de Cabrièiras.
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments miniatura|Glèisa de Sant Ipolit La glèisa de Sant Ipolit, qu'es del sègle XIV es d'estil goticVoir La glèisa parroquiala de Sant Ipolit dins l'inventari general del patrimòni cultural de l'estat francés.. Lo bastiment foguèt inscrich al títol dels Monuments istorics de l'estat francés en 1925.. Una de las particularitats de la glèisa es son cloquièr traucat a la basa per una obertura qu'es una de las quatre pòrtas que donon accès al castèl.
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben Comunas d'Erau
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias
Categoria:Comuna d'Erau Categoria:Comuna de Lengadòc