Vilambic o Vialambic (Villembits en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [byalam'bik] o [bilam'bik] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : P. de Bielenbids en 1251, Augerius de Vielambit en 1283, Procès Bigòrra), Auger de Bielambitz (ibid.), Bielembiz en 1285, Villambitz, en 1300 e en 1313, Bielambitz, Billambitz, Bielambit en 1429, Villambis en 1736, Villambits (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII), Villambits en 1790, Villembits en 1790Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1285&titre=villembits.
R. Aymard qu'escriu « Per la soa posicion en suspart de Boués enter dus turons protectors, aqueth lòc que's merita lo sens deu gascon en vista ».
Miquèu Grosclaude que constata l'idèa d'Aymard, en vista, explica pas briga Vilambic. La prumèra partida deu nom que sembla estar vila, vièla, resultats deu latin villa. Per la segonda partida, segon Grosclaude, las fòrmas ancianas que hèn pensar au mot latin ambitus, mes en aposicion (com Jalamur, vila + mur), qui significa « muralha de castèth, d'abadia o de vila » (cf. Dict. Mediae latinitatis lexicon minus, J.-F. Niermeyer-Leiden, E.-J. Brill., 1976). Vialambic que vien donc deu latin villa, « vila » e ambitus, « muralhas ». Grosclaude qu'escriu Vialambit'', contra la prononciacion recenta e s'explica pas sus las variantas dab shiulanta, qui son las mei numerosas.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion qu'èra de abitants e la densitat qu'èra de ab/km².
Lòcs e monuments Personalitats ligadas dab la comuna
Véser tanben
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Bigòrra Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus Categoria:Comuna de Gasconha