Posac (Pouzac en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha e Bigòrra. Qu'ei administrada peth departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Era prononciacion qu'ei [pou'zak] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : in Pozaco, en latin, cap a 1110 e en 1313, de Posaco, en latin, enter 1163 e 1171, en 1342 e 1379, Polzag, Polsag ath sègle XII, Poozag en 1285, de Pousaco, en latin, en 1300, Pozag en 1384, Posac en 1429, Posac en 1688, Pousac en 1768, Pouzac (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII)Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1188&titre=pouzac.
Segon Dauzat e Rostaing, atau com Negre, Posac que vien deth nom latin d'òmi Potius, dab eth sufixe -acumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 538, a Poëzat.
Segon Miquèu Grosclaude, eth nom de proprietari que pòt estar Potius o Potitus, pr'amor an descobèrt ua inscripcion latina sus ua estèla situada dens eth oppidum près de Posac Marti invicto Gaius Minicius Potitus V(otum) S(olvit) L(ibens) M(erito), « Ath Diu Mart invencit, Gaius Minicius Potitius a complit eth son vòt, liurament a a bon dret »; eth sufixe qu'ei -acum.
Istòria
Administracion
Demografia
En era populacion qu'èra de abitants e era densitat qu'èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab era comuna
Véder tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus Categoria:Comuna de Gasconha Categoria:Comuna de Bigòrra