Peiret, Peiret-Sent-Andrèu Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 http://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1179&titre=peyret-saint-andre o milhor, en respectar las règlas d'escrituraRèglas d'Escritura de la mencion : https://fr.calameo.com/books/005115906552c74111cd2 : Peiret e Sent AndrèuToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Peyret-Saint-André en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia Aute vilatge o quartièr : Moliet. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [péy'rét] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : de Peyreto, en latin, en 1383-1384 e au sègle XV, Peyret (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII), Peyret en 1801, Peyret-Saint-André en 1806.
Segon Dauzat, Peiret que vien deu latin petra, « pèira », damb lo sufixe collectiu -etumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 528 a Peyre.
Negre e R. Aymard qu'explican Peiret per lo nom gascon d'òme Peiret.
Segon Miquèu Grosclaude, la comuna qu'es de formacion recenta. Las fòrmas escriutas permeten pas de hèr la diferéncia entre los resultats deu latin petram, « pèira » damb lo sufixe collectiu -etam, « terren peirós » e los deu latin Petrus, en gascon Pèir, damb lo sufixe ipocoristic -ittum. Las duas ipotèsis que son possiblas.
Istòria Peiret èra pas parròpia segon la mapa de Cassini https://www.geoportail.gouv.fr/donnees/carte-de-cassini cercar a 65230 Peyret-Saint-André. Peiret qu'èra de la senescaucia d'Aush, deu Pays de las Quate Vaths e de la Vath de Manhoac. Peiret qu'èra benlhèu ua dependéncia de l'Arròca. Èra pas citada com comuna dens la reparticion de 1790, mès si dens la segonda e deu canton de Castèthnau de Manhoac. Qu'estó agrandida en 1874 de la seccion de Lanamajor tirada de la comuna de Castèthnau de Manhoac , d'aquí lo creish de la populacion au recensament de 1876.
Administracion
Demografia
En la populacion qu'èra de abitants e la densitat qu'èra de ab/km².
Personalitats ligadas dab la comuna
Véser tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Gasconha Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus