La Bastida Esparveirenca (Labastide-Esparbairenque en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.5|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : S. Andreas de Preverenca en 1269, Castrum de Preverenca en 1260, Apud Preveirencam en 1262, Apud Preverencham, in ecclesia S. Andreas en 1283, Bastida Preveyrenca en 1327-28, Bastida Sparbeyrencha en 1338, Bastida Sparbayerenca en 1347, Bastida en 1377, Bastide Esparvairenque en 1532, Bastida Esparvayrenca en 1544, Pravairenque en 1211-1589, Provenque en 1260-1589, La Bastide Esparveirenque en 1781 Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 189, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f281.item.texteImage . Segon Dauzat, lo mot bastida agèt d'en primièr lo sens de « fortificacion », puèi designèt de vilas pichonas fondadas als sègles XIII e XIV, ambe de franquesas autrejadas als abitants, mes sèm pas dins l'Oèst occitan e aquel sens es probablament pas a reténer aicí. Lo determinant es segon Dauzat « l'ancian provençal » preveire, prèire Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 57, a Bastia. Los Féniés pensan al nom de l'esparvièr, ambe sufixe -enc Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 303, mes non pòdon pas res contra las fòrmas ancianas que donan rason a Dauzat; pr'aquò, l'atraccion paronimica del nom de l'esparvièr joguèt a partir del sègle XIV. Sant Sarnin La glèisa, sola, es al limit ambe Ròcafèra, puslèu del costat de La Bastida. Èra una annèxa de Cuccervièrs e un ancian priorat, del capítol de Sant Nazari de Carcassona. Las fòrmas ancianas son : Ecclesia Sancti Saturnini de Vales en 1133, Decimale Sancti Saturnini de Querio Serverio en 1269, Ecclesia Sancti Saturnini de Valers en 1337, Esglise et simentière à Sainct Cernin en 1641, Saint Sernin en 1781Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 419, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f511.item.texteImage . Sant Sarnin representa Saturninus, nom latin del primièr avesque de Tolosa, martirizat en 257Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 591, a St-CerninBénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 290https://nominis.cef.fr/contenus/saint/9431/Saint-Sernin.html.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Véser tanben Comunas d'Aude
Ligams extèrnes La Bastida sul site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna d'Aude Categoria:Comuna de Lengadòc