Monza (Monze en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia vignette|upright=1.5|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : Ecclesia Sancti Felicis en 1215, Decimale ecclesie Sancti Felicis en 1269, Archipresbiter minor cum ecclesia de Monzano en 1347, Monsanum en 1377, Mousca = Monsa en 1416-1589, Monsan en 1532, Montza en 1671, Monze en 1781. La prononciacion occitana es Móunzo Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 256, legir en linha , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc ['munzɔ]. Monza ven del nom latin d'òme Montius e del sufixe -anum, çò que donèt quicòm coma Monsan (atestat dirèctament en 1532) o *Monzan (que se pòt conéisser d'après las fòrmas de 1347 e 1671), puèi lo nom patiguèt d'un reculament d'accent Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 479. Sobransac o Bransac La mapa IGN mòstra Braussac al sud de la comuna, sus un ubac, al sud de la comuna (Sobransac ?). Las fòrmas ancianas son : Sobranciacum en 1253, Sobransacum en 1269, Sobroancianum en 1257, Sobrantiacum en 1279, Sobraussac en 1271, Sabriansac entre 1257 e 1587, Subransac en 1612, Branssac (cadastre de Monza, seccion A)Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 46, legir en linha . I a quatre possibilitats, totas especulativas : un nom simple, format d'un nom de persona, d'origina antica, ambe -acum, mes quin nom de persona ? un nom compausat, format de sobre (latin super), mudat classicament en subre (fòrma de 1612), e del nom de lòc Ansac, que seriá situat jos Sobransac. Ansac vendriá del nom latin d'òme Ansius o Antius (ambe -acum). La situacion presumida del lòc seriá un bon indici. Çaquelà, i a pas un sol Ansac dins lo diccionari de Savartés; un autre nom compausat, gallic, ambe su-, « bon, plan », un nom d'òme *Brancios, *Brantios, inatestat mes utilizat en toponimia per Brancion, prèp foneticament de *branto-sama = Brantòsme, ambe -acon. *Branto- poiriá èsser un adjectiu e son usage ambe su- es una possibilitat. un nom ligat a Monza. I a pas de fòrmas vertadièrament anciana de Monza. Se pòt imaginar un passatge del sufixe -acum al sufixe -anum (per exemple *Monzago > *Monzano o *Monzac > *Monzan). L'etime de Sobrançac seriá en latin *supermontiacum, puèi *sobremonçago > *sobrem'nçago > *sobrem'nçac > *sobrençac > sobrançac. Le càmbiament de sufixe es tanben possible posteriorament e al revèrs, sonque dins Sobrançan > Sobrançac.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Véser tanben Comunas d'Aude
Ligams extèrnes Monza sul site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna d'Aude