Ruenas de Marjarida (Ruynes-en-Margeride en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia Perimètre delh territòri
Toponimia
Ruenas es atestat par una latinizacion de 1105, Ruinae, pueis en 1322, Castellania de Ruinis, en 1391, Novum castrum de Ruynis, en 1397, Collegium ville Ruynarum, en 1596, Ruynes. Lo nom es l'eiretèir delh latin ruina, « roina, roeina » e garda la sovenença d'un vialatge disparegut http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496861b4ebQtAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 579Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 378. Las fòrmas oralas son variadas : ['rwene], ['rynə], notadas, benleu aproximativament, a Chalalher, ['rœjnə] a Lorsèira, [rynə] a Vabres enquèsta Sivadon, abrial e junh 2018; pausan lo problèma de la grafia. Marjarida (atestat Margarida en 1241 Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 201) vendriá pas dirèctament del petit nom tirat del latin margarita, « pèrla », coma pensavan los Féniés,Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 154 mas delh gallés morgo-ritu (-ā), « passatge de las bòlas, de la fronteira », tombat dins l'atraccion delh latin margarita e reinterpretat quand lo gallés èra pas mai comprés Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 201 e 355. La prononciacion es [marʒa'ridə] a Lorseira enquèsta Sivadon, abrial 2018. Saint-Jal. Las fòrmas ancianas son Ecclesia Sancti Galli al sègle XIV o sense data, Sanctus Guallus, al sègle XIV, Sainct-Jailh, en 1524, Sainct-Jail, en 1628, Sainct-Jal, en 1743, Saint-Gal, en 1745, Sainct-Jeal, en 1763, Saint-Géal, en 1775 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a0113514968628zgpVg. Sent Jalh o Sent Jal es un agionime (nom de sant). Lo nom del sant es Gallus de Clarmont que saguèt evesque de Clarmont de 525 à 551 Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 599http://nominis.cef.fr/contenus/saint/7449/Saint-Gall.html. Le Morle (situat a l'ENE de Ruenas e al SE de Trailus). Las fòrmas ancianas son Lou Maorlhes, en 1294, Lo Morle, al sègle XIV, Le Morle, en 1624 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496860JIqF5o. Garrabi (fòrma escrita notada en Losera). La prononciacion notada a Chalaier es [ga'rabjə] (abséncia aparenta de distincion entre r simpla e multipla, impossibilitat auvernhassa de prononciar -i en finala pòsttonica).
Istòria En 1837, Le Morle (nom francés) siaguèt annexat per Ruenas. En 1839, Saint-Jal (Sent Jal, Sant Jal) siaguèt rapartit entre Vabres e Ruenas http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=30033.
Administracion
Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra delh canton de Ruenas de Marjarida (chapluòc); es ara delh canton de Nòvaglèisa
Demografia
Demografia Saint-Jal (nom francés)
Las donadas de la dreita delh grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna actuala de Vabres. Demografia Le Morle (nom francés)
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias Nòtas
Referéncias
Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània) Categoria:Comuna de Cantal