Sant Just (Saint-Just en francés) es una anciana comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Dempueis lo 1èir de genèir 2016, es comuna delegada de la comuna novèla de Val d'Arcomie (nom francés), amb Lobaressa, Favairòlas e Sant Marc.
Geografia
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Perimètre delh territòri Situacion davant que se cree la comuna novèla de Val d'Arcomie
Toponimia Sant Just. Las fòrmas ancianas son Sanctus Justus en 1277, Sanctus Justus de Rocos, en 1365, Saint-Just de Recous, en 1689, Saint-Just de Recoux (mapa de Cassini, fin del sègle XVIII) http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496862vyeyjv. Sant Just èra lo nom d'un evesque de Lion, al sègle IV e d'un evesque d'Urgell, al sègle VI Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 608https://nominis.cef.fr/contenus/saint/8079/Saint-Just-de-Lyon.html. La prononciacion, notada a Chalalher, es [sen 'ʒys] enquèsta Sivadon, abrial 2018. Recoux, vialatge a dos km a l'oèst de Sant Just, ancian chastèl feudal, çò que justifica las mencions S. Just de Rocos/Recous. Las fòrmas ancianas son Roculas curtis, en 926 o sense data, Rocolensis [curtis], en 926, Reycouze, en 1673, Recoure, en 1679, Recouls, en 1784, Rogou (mapa de Cassini), Recoux, en 1787 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496861hWWD3s. Lo nom coneissèt una dissimilacion vocalica entre lo sègle X e lo sègle XVII : *Roco(l)s > *Reco(l)s, aital coma Recolas-Previnquièiras, Recola d'Aubrac o Recola de Fumaç; mas sembla que Rocolas ne foguèt esparnhada. Los diferents Recola(s) o Rocola(s) sòrton del prelatin *rocca, vengut ròca e ròcha en occitan, dont lo sens èra « nauçada rochosa », pueis « chastèl bastit sus la nauçada rochosa », amb lo sufixe -ola, de valor diminutiva Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 571Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 251 e 258; Alibèrt considèra pasmens que lo sufixe -olus, -ola dona -òl, òla en occitan e que per aver -ol, -ola, chal lo sufixe latin -ulu, -ula e ne dona d'exemples que mòstran qu'èra inaccentuat. Rocola(s) vendriá donc d'un roman (estat intermediari entre lo latin e l'occitan) *Ròcola, vengut après Rocola. Per Reco(l)s, i a doàs dificultats. La prumeira es que chaldriá acceptar una varianta masculina a un derivat de ròc(h)a; mas seriá alòra un derivat de ròc. La segonda es qu'en auvernhat, la fòrma normala espeitada seriá *Recholas; aicí, un derivat de ròc reglariá tanben la question. Notem pasmens que i a un Raucoules nòrd-occitan, Rocolas en 1024, derivat, se supausa, de ròc(h)a.
Istòria
Administracion
Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra delh canton de Ruenas de Marjarida; es ara delh canton de Nòvaglèisa.
Demografia
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias Nòtas
Referéncias
Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània) Categoria:Comuna de Cantal