Sant Martin jos Vigron (Saint-Martin-sous-Vigouroux en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Segon Joan Francés Blanc, la comuna es partejada entre parlars auvernhats e un tèrç lengadocianhttps://commons.wikimedia.org/wiki/File:Langues_en_Auvergne-Rh%C3%B4ne-Alpes.svg.
Geografia
Comunas vesinas 400px|left||Distanças e posicion relativa
Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son Stephanus de Vigorone, davant 1031-1065, Sanctus Martinus, en 1131, castro de Vigoron, en 1166, Guillelmi de Vigoro, en 1266, Saint Martin sobz Vigouroux, en 1365, Sanctus Martinus de subto Vigoro, en 1368, Sanctus Martinus subtus Vigorourz, en 1606 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496862lwrFyoIEO Cantal, Communes Cantal.xls.pdfAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 616. Sant Martin. Sant Martin, evesque de Tors, èra un evangelizator de las Gàllias al sègle IV Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 614-616https://nominis.cef.fr/contenus/saint/13/Saint-Martin-de-Tours.html e las paròchas que pòrtan son nom datan sovent de la Nauta Edat Mejana. Vig(o)ro(n). Entre la fòrma Vigorós, coma en francés Vigouroux, e Vigoron, las fòrmas ancianas permeton de chausir la segonda. Empacha pas que la fòrma Vigorós, analogica de l'adjectiu, saguèsse estada prononciada benlèu a d'epòcas que -s finala èra articulada encara. Certanas fòrmas medievalas de Vigaron (Tarn e Garona) son en Vigorono, çò que permet de supausar, amb prudéncia, un derivat de vicarius, « vigièr, viguièr », amb un sufixe diminutiu (vengut del latin -onem) coma pel vialatge lomanhòl.Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 56 Entre Sant Martin de Vigoron e Sant Martin jos Vigoron, l'usatge permet de chausir. Lo segond es justificat per una desnivelacion de 300 m. Precisament la prononciacion locala, a Vigron, es [san mar'ti tsu (tʃu ?) bi'gru], çò que permet d'escriure Sant Martin jos Vigron ([bi'gru] tanben a Bresòms). La fòrma anciana Sant es conservada dins lo toponime (Sent Martin, a Bresòms). Istòria
Administracion
Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra delh canton de Pèirafòrt; es ara delh canton de Sant Flor-2 Demografia
Luòcs e monuments
Lenga Al mens a Vigron, lo parlar sembla pus orlhagués qu'estrictament auvernhàs : [lu ka'baw] (lengadocian cabal, de capitalis), [li 'bakɔ], « las vacas », mas [la ribɛjrɔ].
Personalitats ligadas amb la comuna
Véser tanben
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias Nòtas
Referéncias
Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània) Categoria:Comuna de Cantal