Vilamur de Tarn (Villemur-sur-Tarn en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre del territòri

Toponimia Las fòrmas ancianas son : de ipso castello de Villamuro, cap a 1035, del castel de Villamur cap a 1112, castello novum de Villamuro en 1142 Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume III, n° 26 144, Villamur, cap a 1112 e al sègle XIII, Villamurum, Villamurus en 1102, 1143, 1162, 1163, 1229, 1318, 1323, 1388, 1392 [a qué correspondon las datas ?], Villammuri en 1272 Émile Connac Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 4, p. 2916 e 2925, cercar sus Gallica. Segon Dauzat e Rostaing, vila ven del latin villa « proprietat rurala » a partir del sègle IV e d'aquí al sègle XI, puèi « vilatge », abans de prene lo sens modèrne. La seguida es lo latin murus, « mur » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 718-720. Segon Negre, l'occitan vila a per sens « vilatge »[es un afar d'epòca çaquelà], lo mur representa l'encinta . Sairac Las fòrmas ancianas son Sairag, SairaÉmile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 4, p. 2583, cercar sus Gallica. Le nom es benlèu una alteracion de Seirac, de Serius + -acum, coma Seirac o Ceirac. Mès i a un visigot del nom de Sarus, donc *Sarius es possible.

Istòria Pendent l'Ancian Regime, la comunautat de Vilamur èra de la diocèsi civila del Bas-Montalban e de la generalitat de Tolosa. A l'espiritual, se despartissiá entre la diocèsi de Montalban (Vilamur, Bondigós, Magnanac, Le Terme, Sainte-Cariette o Sainte-Escariette) e l'archidiocèsi de Tolosa (La Magdalena, Sayrac, Vilamatièr). Lo vocable de la glèisa es Sent Miquèl. En 1790, Vilamur venguèc caplòc del canton de Vilamur. La comuna perdèc Bondigós en 1869, La Magdalena en 1882 e Vilamatièr en 1907. Villemur venguèc oficialament Villemur-sur-Tarn per decret del 22 de junh 1921 Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 51 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.

Pendent l'Ancian Regime, Magnanac-et-Le-Terme (Manhanac ? Lo Tèrme ?) èra de la diocèsi de Montalban e de la senescauciá de Tolosa. Lo vocable de la glèisa (de Manhanac) es Sent Pèire (d'après l' Ordo). En 1790, la comuna efemèra del canton de Vilamur se creèc, puèi foguèc suprimida en l'an II a l'avantatge de Vilamur Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 27 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.

Fillols fosquèc tanben una parròquia del territòri de Vilamur Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 16 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. Lo vilatge dels Filhòls es al nòrd de Vilamur, dins los puèges, mès sus la mapa de Cassini (fin del sègle XVIII), èra pas mai parròquia.

Sainte-Cariette o Sainte-Escariette èra una parròquia annèxa de Vilamur. Que representa aquela senta supausada, s'es una senta Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 46 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html ? Lo lòc situat a l'èst o al sud-èst de Puègnauquièr, sembla desparegut.

Sairac o Sayrac èra de l'archidiocèsi de Tolosa e lo vocable de la glèisa es Senta Fe. En 1790, la comuna efemèra del canton de Vilamur se creèt, puèi foguèc suprimida en l'an II a l'avantatge de Vilamur Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 46 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. Lo nom occitan es probablament Sairac (alteracion de Seirac, de Serius + -acum, coma Seirac o Ceirac ?). Sairac es al sud-oèst de Vilamur e garda sa glèisa e son cementèri.

Lo Tèrme (nom probable) èra una parròquia de la diocèsi de Montalban e de la senescauciá de Tolosa. Lo vocable de la glèisa es Sent Estève (o Estèfe) Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 49 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.

Administracion

Demografia

En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben Comunas de la Nauta Garona

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna de la Nauta Garona