Chaspinhac

Chaspinhac (Chaspinhac en francés) z-es una comuna velaiata situada dins lo departament delh Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Geografia

Comunas vesinas 400px|left|Distanças e posicion relativa

Perimètre del territòri

Toponimia Chaspinhac Las fòrmas ancianas son : Ecclesia S. Juliani Caspiniaci en 1119, Ecclesia S. Juliani Chaspiniaci en 1179, Chaspinnac en 1210, Chaspinac en 1238, Chaspiniac en 1245, Capellanus de Chaspinhac, alh secle XVAugustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 68 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f117.image . Chaspinhac ven delh nom latin d'òme *Caspinius, inatestat, inferit de Caspius; es un nom d'origina, « de la Mar Caspiana », ambelh sufixe -acum Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 140. Saint-Quintin Las fòrmas ancianas son : Sanctus Quintinus, vès 1090, Ecclesia S. Quintini en 1119, Castellum S. Quintini en 1171, Saint Quintin en 1173, Saint Quinti en 1191, Saint-Quintin de Mons en 1506, Sainct Quiquin alh secle XVI, Mont-Quinquin en 1793 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 260 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f309.image . Sant Quintin o Quentin representa Quintinus, nom latin d'un martir de Vermandés, vès 300Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 625, a St Quantinhttps://nominis.cef.fr/contenus/saint/2110/Saint-Quentin.html. Brestilhac Las fòrmas ancianas son : Bristiliac en 1225, Brestiliac en 1262, Brestilhacus en 1347, Brustilhacus en 1483, Prestilhac en 1547, Bristilhac en 1571Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 43 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f92.image . Joan Arçac accèpta l'explicacion de Dauzat, un nom germanic *Brestilius, variacion de Brestin-, ambelh sufixe -acum, mas prepausa tanben lo radical oronimic Brest, d'origina desconeissuda (Mont Brest a Lapte e Peyre Brest a Sant Gèire), perqué la posicion delh vialatge, que tresplomba Leir, es excepcionala Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 135. Pèiradèira Las fòrmas ancianas son : Peyredeyra en 1305, Payradayra en 1344, Peyredeyras en 1429, Peyrideriæ en 1521, Peryderes en 1534, Perideyres en 1555, Peyradeyres en 1561, Peyreneyre alh secle XVIII (mapa de Cassini) Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 208 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f257.image . Segon Joan Arçac, Pèiradèira seriá format delh lengadocian peirada, « chauçada, chamin peirós » e representa probablament l'ancian chamin talhat sobre lo travèrs, dit l'Estrada, sobre la plana de Chaspinhac, que travèrsa entre la Pèira de la Dent (cima situada entre las comunas de Malrevers e de Chaspinhac, alh nòrd de Chassaure) e l'Emblavés Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 411. Brolhac Las fòrmas ancianas son : Pruiliac, Pruilliac en 1223, Brolhacus en 1359, Brolhac en 1555, Bruilhac en 1561, Brolhiac en 1585 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 45 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f94.image . Segon Joan Arçac, Dauzat accèpta a tòrt las prumèiras mencions en P- que, en realitat correspondon a Pralhac (Lodes. Brolhac ven delh gallic Brogilo, que designava un bòsc, sovent sanhós, situat dins un fons. Brolhac es sobre un travèrs que mena a un petit riu Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 135, 136. Per Brouillac en Dordonha (sembla que siá pusleu Le Brouillac, Maruelh de Perigòrd) e divèrs Breuillac, Xavier Delamarre prepausa la proprietat delh bòsc o -de Brogilos, mas aquelh nom z-es inatestat Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 91 e 333. Chassaure Las fòrmas ancianas son : Chassoure supra castrum S. Quintini en 1250, Chassore en 1475 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 69 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f118.image . Segon Joan Arçac, lo nom vendriá de *cassanodurum, de cassano-, « jarric, chèine », e duro-, « fortalesa » Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 114 e 116. Mas 1) -n- interior se seriá normalament conservat; 2) duron z-es pas una fortalesa, mas un merchat barrat, contarotlat Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 22, 23.

Istòria I aviá un chastèl a Saint-Quintin. En 1789, Saint-Quintin e Chaspinhac dependián de la província de Velai, de la subdelegacion e seneschauciá delh Puei de Velai e avián tots doás una gleisa parochala de la diocèsi del Puei e de l'archipreirat de Monistròu. La gleisa de Saint-Quintin èra delh vocable de Sant Quintin (Quentin ?). Lo prior de La Vòuta de Leir, en succedissent alh de Saint-Quintin, ne'n èra collator (presentava a la cura). Saint-Quintin-Chaspinhac èra una comuna formada per l'acampada de Saint-Quintin e de Chaspinhac, encausa de la lei delh 22 de decembre de 1866 . Per crear la comuna de Malrevers, en 1865, Chaspinhac e Rosèiras perdèron de territòris. En 1922, la comuna de Saint-Quintin-Chaspinhac venguèt Chaspinhac http://cassini.ehess.fr/fr/html/fiche.php?select_resultat=8560. Saint-Quintin z-es un luòc desabitat, jucat sobre una sèrra estreita, que probablament èra pas, alh temps de l'independéncia de la comuna, lo chapluòc vertadèir. Ont èra la gleisa ? I aviá d'autres vialatges dins la comuna, coma Brestlhac, Pèiradèira (nom supausat), etc. En 1789, Chaspinhac aviá una gleisa, diocèsi delh Puèi de Velai e archipreirat de Monistròu, dedicada a Sant Julian; lo prieur presentava a la cura .

Administracion

Demografia

En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².

Saint-Quintin

Lo n° INSEE es estat chamjat per de rasons practicas. Entre 1836 e 1856, i a de lacunas e Saint-Quintin èra probablament recensat amb Chaspinhac; i a un dobte en 1861 e benleu que las populacions èran indicadas en doble.

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben

Ligams extèrnes Chaspinhac sobelh site de l'Insee

Nòtas

Categoria:Comuna de Velai Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna del Naut Léger