Vergesac (Vergezac en francés) z-es una comuna velaiesa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Geografia

Comunas vesinas 400px|left|Distanças e posicion relativa

Perimètre del territòri

Toponimia Las fòrmas ancianas son Vergedac, vès 1161, Verjazac en 1210, Verjezac en 1213, Veriazac en 1222, Vergezac en 1326, Veriesacum en 1370, Vergezat en 1401, Vergasac en 1408, Vergesacum en 1466, Verghasac en 1506 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 292 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f341.image . Segon Dauzat e Rostaing, segut per Joan Arçac, Vergesac ven delh nom gallic d'òme *Vergetius, inatestat, o Vergisius, ambelh sufixe -acum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 706Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 166. Segon Xavier Delamarre, Vergesac ven delh nom gallic d'òme *Vergetios, inatestat (mas Vergios es atestat e *Verg + et + io- z-es celtic), emb la derivacion en -ācon. Verg- z-es a comparar amb l'irlandés ferg, « colera, furor, excitacion » Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 265, 310, 371. Sent Remei (nom supausat) Las fòrmas ancianas son Prior S. Remigii en 1235, S. Ramey en 1534, S. Remey en 1585, Mont-Pignon en 1793 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 260 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f309.image . I a dos sants que son sovent confonduts, Remedius, en latin, nom de mai d'un sant dels secles VIII-IX, e Remigius, nom de l'avesque de Rems que bategèt Clodovèu <ref>Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 626, a St-Remèze</ref>. L'atestacion de 1235 z-es en favor de Remigius, mas i a un dobte. Le Thiolent Las fòrmas ancianas son Lo Teolyn en 1300, Lo Teuleynh en 1344, Mas del Teulenc en 1348, Locus de Tegulo vel Theulen en 1371, Teullenc en 1379, Lo Tiolenc en 1398, Mansus de Tieulenco en 1476, Capella fundata in domo de Teulenco ab honorem S. Christofori en 1496, Le Théolain alh secle XVII Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 279 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f328.image . Segon Joan Arçac, lo nom z-es un derivat de tegula, « teula, teule ». Lo -g- intervocalic a despareissut lèu. Lo nom representa teula ambelh sufixe -inum Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 191. Concouret Las fòrmas ancianas son Concorres en 1227, Villa de Concorres en 1261, Concourès en 1535 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 89 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f138.image . Segon Joan Arçac, lo nom z-es un derivat delh latin conca, « coquilha », ambelh sufixe doble -ori(um)-ensis e designava una val en fòrma de conca, de cròs Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 179. Z-es una formacion anciana.

Istòria En 1789, Vergezac èra de de la província de Velai, de la subdelegacion e seneschauciá delh Puei de Velai. A l'espiritual, dependiá de la paròcha de Sent Remei (nom supausat) . Per ordenança delh 13 de mai de 1818, lo chapluòc de comuna saguèt transferit de Sent Remei'' (nom supausat) a Vergesac; la chapela rurala de Vergesac, autorizada per decret delh 30 de setembre de 1807, prenguèt lo títol de sucursala a la plaça de la de Sent Remei, en vertut d'una autra ordenança delh 18 de mai de 1820 .

Administracion

Demografia

En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben

Ligams extèrnes Vergezac sobelh site de l'Insee

Nòtas

Categoria:Comuna de Velai Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna del Naut Léger