Boglon (Bouglon en francés) es una comuna vasadesa de Gasconha, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia Lo borg, pincat sus sa sèrra, garda los emplecs e bastiments administratius, escòla, ostau de comuna, gendarmeria, agéncia postala, mès l'activitat comerciala (modèsta e en baisha) s'es concentrada au Clavièr, sus la D 933 (anciana RN 133) Marmanda-Castèlgelós, crotzada on convergeishen tanben duas departamentalas relativament importantas, la D 106 venguda d'Argenton, d'Antanhac e Granhòs e la D 147 venguda de Boglon e de Cocumont. Lo Clavièr avèva tanben una gara, sus l'anciana linha de Marmanda au Mont de Marsan, barrada en 1971. Signe infalhible de centralitat comerciala dens un (ancian) canton, lo Crèdit Agricòla manquèt pas de s'i installar. I a pas au Clavièr, pr'aquò, de desvolapament important de l'abitat recent.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre deu territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : Boglonium, en latin, en 1174, Boglonio Veteri (de ~), en latin, en 1214, Boglonio (de ~), en latin, en 1274, Boglonio (castrum de ~), en latin, en 1274, Boglon (de ~), en occitan, en 1285, Boglonio (de ~), en latin, en 1289, Blugun (Reymundus de ~), en 1294, Boclun, Bloclun, Boglon, Bugelon (milites et probi homine de ~), en occitan e occitan latinizat, en 1307-1317, Bocglonium (villa in terra Vasat.), en latin, en 1316, Bouglon (balliva de ~), en 1318, Bocglon, en occitan, en 1363, Boclon (de ~), en occitan, en 1407, Bocglon, en occitan, en 1416. La prononciacion es [bu'kluŋ] Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 66-67. Dauzat explica Boglon per *Bucculone, deu nom latin d'òme *Bucculus, varianta de Buccillus, dab lo sufixe -onem Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 102. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, e Bénédicte Boyrie-Fénié era-medisha son meilèu per Bucculus, de Buccus (Negre) o Buculus, cognomen explicable per buccula, « petita boca » (B. Boyrie-Fénié), totjorn dab lo sufixe -one(m). A partir de *Buculone, la sonorization de las sordas intervocalicas mia a *Bugulon(e) e per sincòpa de la vocala pretonica a *Bug(u)lon . Las fòrmas medievalas en Bocgl- han véser que l'assordiment deu grop -gl- intervocalic en -kl- èra dejà complit au sègle XIV. Las fòrmas com Boglonio pròvan pas l'existéncia d'un -i- dens l'etime : son latinizacions d'après lo nom de l'epòca, pauc diferent deu nom actuau.
Istòria Boglon estot en purmèir a Boglon Vielh, pui la populacion se desplacèt au borg actuau (avant 1214, segon l'atestacion de Boglonio Veteri), près deu castèth e de la comandaria templèira, que dependèva de la de Corts (mès lo siti de Boglon èra dejà ocupat a l'epòca romana, segon los vestigis arqueologics ). Boglon Vielh garda sa glèisa romanica deu sègle XII e un petit cementèri com testimoniatges de son anciana existéncia.
Administracion
Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra caplòc deu canton de Boglon; es adara deu canton de las Seuvas/Ahorèsts /los Bòscs de Gasconha.
Demografia Demografia 1793 En 1793, la populacion èra de 2490 abitants, mès la municipalitat èra Bouglon, Argenton, Cavagnan et Guerin, donc Boglon, Argenton, Cavanhan e Garin.
Evolucion demografica dempui 1800
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véser tanben Comunas d'Òut e Garona Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Vasadés Categoria:Comuna de Gasconha Categoria:Comuna d'Òlt e Garona