200px|left|thumb|Andami de Navarrencs
NavarrencsToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Navarrenx en francés; Nabarrengose en basc) qu'ei ua ciutat hortificada de administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Qu'ei tota acessada per las soas muralhas e ua inscripcion marcada sus un deus sons canons qu'ei vadut la soa devisa : Se jo t'i vau.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Navarrencs La prononciacion qu'ei [naba'rrenks]. Las fòrmas ancianas que son Sponda Navarrensis au sègle XIau, Navarrencxs en 1235, Navarencae en 1286, Navarrencs, Navarrenxs en 1385, Navarrencx en 1385, 1387, 1391, Nabarrencxs en 1477, Navarreins (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 232.
Segon Dauzat e Rostaing, Navarrencs que vien d'un preceltic nava « plana, planèr » dab lo sufixe preceltic -ar, puish lo sufixe -ensem Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 488, a Nabas.
Segon Miquèu Grosclaude, Dauzat pren pas en compte lo nom de Navarrencs pòt pas aver un ligam dab la província de Navarra. La fòrma Sponda Navarrensis deu sègle XIau qu'a lo sens de « bòrn de Navarra »; lo latin sponda (espona en gascon) que significa « tap, bòrn, limit »; l'atestacion deu sègle XIau que poderé estar un indici de l'anciana extension de Navarra (la dislocacion deu reiaume de Sanç Garcés III dit lo Gran que data de 1035). Enfin, le sufixe pòt pas estar lo latin -ensem qui mia a -és. Que s'ageish probablament deu sufixe -enc de sens benlhèu etnic, que l'escriba medievau auré traduit per -ensem en latin . Bererencs La prononciacion qu'ei [bere'renks]. Las fòrmas ancianas que son Berarensis cap a 1100, Berarengn au sègle XIIau, Bererencs en 1385, Bererenxs en 1538, Berrenrenxs en 1546, Bererens en 1612, Bererens (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau). Bererencs qu'ei ua anciana comunautat vienuda adara barri de Navarrencs Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 236-237.
Miquèu Grosclaude que pensa lo sufixe d'origina ei -enh, latinizat en -ensis per los escribas, puish alterat devath l'influéncia deu nom de Navarrencs. Lo sufixe -enh qu'ei generaument emplegat après un nom de persona. Que pòt estar Berard, meilèu frequent en Gasconha a l'Edat Mejana. Mès lo nom que seré estat meilèu Berardenh e non pas Berarenh . Véder Berencs, toponimia, per belhar.
Istòria
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deus Pirenèus Atlantics Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Bearn Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics Categoria:Bastida medievala