Serinhac o Serinhac de Garòna (Sérignac-sur-Garonne en francés) es una comuna gascona d'Agenés, en Brulhés, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre del territòri

Toponimia Las fòrmas ancianas son eccl. in Serinaco, en latin, en 1062, capella Serinhaco, archip. Cayran, en latin, en 1326, capella de Serinhaco... e de Sanc-Craba, en latin, en 1326, les abitans de Serinhac, en 1273 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 274 e 275. Serinhac ven deu cognomen Serenus, plan atestat, devath la fòrma Serenius, dambe lo sufixe -acum [latinizacion deu sufixe gallés -ācon]; -ni- de Sereniacu se palataliza (*Serenhago) e lo vocala e se barra en i davant la navèra palatala (*Serinhago > *Serinhag > Serinhac). La prononciacion es [seri'ɲat de ga'rɔnɔ]Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 654. Lo determinant sur-Garonne es oficiau despuish 1919 (i a un aute Serinhac dens lo departament, Serinhac del Puègbodon e lo determinant s'ajustè tanben en 1919).

Garòna La prononciacion deu nom deu flume es [ga'rɔnɔ], [ga'rɔnə] per tota la ribèra, tirat la Val d'Aran, que ditz [ga'runa]; aquera fòrma es anciana e se tròba dejà dens las òbras de Larada, autor de Montrejau, de Godolin (Tolosa) e de Corteta de Pradas (Agen). Mès pus luenh deu flume disen [ga'runɔ] o [ga'runə]. Las fòrmas anticas son Garumna o Garunna (Cesar); vendrén, segon Jacques Astor, de gar-, « ròc », preceltic, e dau sufixe celtic -onna. Xavier Delamarre escriu garunnāXavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 156. Aquò explica pas la grafia latina Garumna. L'evolucion fonetica normala de Garonna / Garunna seré [ga'runɔ], [ga'runə]; se manten luènh deu flume per influéncia francesa (lo francés -onne correspon a l'occitan [-unɔ]). La fòrma riberenca seriá donc evolucionadaBénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 90.

Istòria 100px|thumb|left| Brulhés. Remarcar l'error : Marmanda es en Agenés. Serinhac qu'es au sud de Garòna estóc de la partida de l'Agenés que formè la diocèsi de Condòm en 1317. Es tanben una comuna de Brulhés.

Administracion

Demografia

En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas damb la comuna

Véser tanben Comunas d'Òut e Garona Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna d'Agenés Categoria:Comuna de Brulhés Categoria:Comuna de Gasconha Categoria:Comuna d'Òlt e Garona