La Reula (Larreule en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia Aute vilatge e quartièr : Parrabèra.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [la'rrèwlo] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : A La Reula, au sègle XII e cap a 1200-1230, dompnem Ezium Regulensem abbatem, en latin, en 1152, de la Reula en 1256, La Reule en 1285, De arcioto ville Reule, De questis ville de Reula, en latin, en 1300, De Reula en 1313, De Reula en 1342 e 1379, La Reula en 1429, la Reole en 1614, Eglise parroissiale Saint-Orens de Lareule et Parrabère en 1781, La Reule (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII), Larreule et Parabère en 1789, Larreüle en 1790Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1089&titre=larreule.
Segon Dauzat, La Reula que vien deu latin regula, « règla », au sens de « clauson, barradura, cleda, barrader, barradura en latas » o de « monastèri »Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 388 a La Réole.
Segon Negre e R. Aymard, La Reula que vien deu gascon reula, « règla , monastèri ».
Segon Miquèu Grosclaude, La Reula que vien deu gascon reula, deu latin regula, « règla monastica », donc « monastèri »; que cau desbrembar lo prumèr sens hornit per Dauzat. La Reula qu'ei lo nom de mei d'un monastèri benedictin, La Rèula (Gironda) e La Reula (Bearn).
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion qu'èra de abitants e la densitat qu'èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Bigòrra Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus Categoria:Comuna de Gasconha