Ibòs (Ibos en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia Autes vilatges e quartièrs : Eth Puei, Bastilhac.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [i'bòs] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Yuos cap a 1140, au sègle XII e en 1285, Iuos au sègle XII, De Yvossio, en latin, en 1300, en 1313 e en 1342, Yuos en 1429, Ibos en 1541, Ibos (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII)Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1053&titre=ibos.
Segon Dauzat, dab eth sufixe aquitan -os, eth radicau qu'ei escur, gallic ivos, « tueis » (Joan Seguí), tèma pirenenc ibo-, « bon » (idem), nom gallic d'òmi Ibbu (Rohlfs)Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 359.
Segon R. Aymard, Ibòs que s'explica per lo diu celtic Ibosus.
Segon Miquèu Grosclaude, lo radicau qu'ei escur, la sola causa segura qu'ei lo sufixe aquitan -ossum . Grosclaude que desbremba lo càmbiament de consonantisme.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion qu'èra de abitants e la densitat qu'èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Gasconha Categoria:Comuna de Bigòrra Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus