Sant Anh ò Santa Anha (en grafia mistralenca Sant-Agne, prononciat en santanhesc ; en francés Sainte-Agnès) es una comuna occitana dau Comtat de Niça, situaa ent'o departament d'as Aups Maritims e a region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

Geografia

A municipalitat es constituïa de tres sectors geogràficos diferèntes : o vilatge que data dal sècolo XI a vallada (As Castanhins, o Pescaire, o Figorne...) : Expedís d'accès ent'o vilatge (RD 22) as Cabrolles al sud-est, a costat Menton.

Accès : despí Menton, car pilhar a RD 22 pi rajónher a vallada dal Borrigo que mèna a Sant Anh.

400px|left|Distanças e posicion relativa

Istòria

Segon a legenda, una princessa italiana en viatge, sonaa « Anh », en fugissent un violent orage, i auria trobat refugi ent'una barma dal vilatge.

Ajocat a 800m sus d'un piton de ròca, o castèl poleria datar de 1180. D'après as descobèrtas das registres de 1993, as seguas da torre datan d'a fin dal sècolo X o d'a debuta dal sècolo XI. Os anhesenques avian encoratjat a a resisténcia o vilatge vesin de Pelha, e o cavalier d'a Fare, governaor dal comtat de Louis XIV a fach destrúger o castèl en 1691. Mas aquela destruccion non es estaa pas totala non e a fortaressa a jugat un còp de mai un ròtle ent'a guèrra de Succession d'Autrice de 1744 a 1749 Aficha d'informacion sus luòc .

Es tanben estat l'objècte de totplen de desidèris d'a part das comtes de Ventimilha, das Maison de Hauteville e Maison de Candie, e das comtes de Provença, e finda d'a Maison de Savòia e meme d'as Grimaldi.

Dependent dal reiaume de Piemont-Sardenha, Sant Anh es estat ligat a a Frància en 1860.

En 1932 debuta o bastiment de l'Ovratge de Sant Anh cavat ent'a ròca e dotaa d'una artilheria ferroja. Último malhum d'a linha Maginot, la sieu fuòrça de fuèc a permés d'arrestar as tropas italianas.

Administracion

Demografia

Lenga O parlar de Sant Anh es un parlar vivaroaupenc de tipo mentonasc, dam'un'evolucion fonética pròpi speciala.Jean-Philippe Dalbera. "Polymorphisme et innovation dans l'aire occitane alpine : le parler de St Agnès (A-Mmes)", Travaux du Cercle Linguistique de Nice, n° 17, 1995, p. 3-27 Michèle Olivieri. "Aperçu sur le système verbal du parler de Sainte-Agnès (A-Mmes)", Travaux du Cercle Linguistique de Nice, n° 17, 1995, p. 37-64 Jean-Philippe Dalbera, Michèle Olivieri. Reconstruction et modélisation. Les systèmes vocaliques des dialectes de l’aire mentonnaise. Tra tot as particularitats d'aquel dialècte, polèm citar : diftongason das vocalas auta : /i, y, u/ > [ɛj, œj, ɔw], ex. "pairin" [pajˈrɛj̃] reduccion a a vocala auta das diftongas d'origina : /ˈjɛ, ˈɥɛ, ˈwɔ/ > [ˈi, ˈy, ˈu], ex. "puòrc" [ˈpurk] palatalizacion de /l/ après consonanta plosiva : /pl, bl, cl, gl, fl/ > [fj, bj, kj, gj, fj], ex. "flor" > [ˈfjɔw] R debla que vèn de -R- e -L- latin tra dos vocalas, tipic dau país mentonasc : [-r-, -l-] > [ɽ], ex. "paire" [ˈpaj.ɽe] palatalizacion de /k/ e /ɡ/ après o avant /i/ : /k, ɡ/ > [tʃ, dʒ], ex. "minga" [ˈmɛjn.dʒa]

Luègues e monumentes

Personalitats ligaaas dam'a comuna

Veire finda

Ligames extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna dei Aups Maritims Categoria:Comuna dau Comtat de Niça