La Guèrra Freja (var. Guèrra Freida, Guèrra Freda, Guèrra Hreda), generalament datada de 1947-1948 a 1991, èra un periòde de tensions politicas e militaras entre l'Organizacion dau Tractat de l'Atlantic Nòrd, dominada per leis Estats Units d'America e tanben dicha blòt de l'Oèst, e l'Organizacion dau Pacte de Varsòvia, dominada per l'Union Sovietica e tanben dicha blòt de l'Èst. Nombrosas, leis originas d'aquela division èran magerament politicas (imperialisme estatsunidenc còntra imperialisme rus o sovietic) e ideologicas (capitalisme estatsunidenc còntra comunisme sovietic). Una tresena faccion, dicha Movement dei Non Alinhats, gropant subretot de país dau Tèrç Monde se formèt a partir de 1955. Pasmens, lei membres d'aqueu tresen blòt avián d'interès tròp diferents per permetre l'aparicion d'una vertadiera aliança. De còps, se pòu tanben rescontrar de definicions pus largas que sei datas de començament se situan entre 1917 e 1919 a partir de la Guèrra Civila Russa o de l'intervencion estrangiera durant la Revolucion Russa.
L'adjectiu « freja » definís aqueu periòde car lei doas poténcias, protegidas per d'arsenaus nuclears fòrça importants, poguèron jamai militarament s'afrontar dirèctament en causa dau risc de destruccion mutuala assegurada. En plaça, lo conflicte se debanèt ai nivèus economic, politic e ideologic o per aliats interpausats. Ansin, maugrat l'absència d'una guèrra duberta entre Washington e Moscòu, la Guèrra Freja foguèt caracterizada per una tièra de conflictes locaus, de còps fòrça murtriers coma la Guèrra de Corèa o la Guèrra de Vietnam. Lo nombre de victimas d'aquelei guèrras es mau conegut mai leis estimacions principalas varian entre quinze e quaranta milions de mòrts(fr) André Fontaine, La Tâche Rouge, Edicions de la Martinière (2004), p. 11.. Pasmens, la logica de confrontacion entre lei dos blòts foguèt pas absoluda e de periòdes de destenduda podián existir entre lei dos blòts.
Ansin, après la Segonda Guèrra Mondiala, lo debanament de la Guèrra Freja es devesit entre sièis periòdes. Lo premier se debanèt de 1945 a 1947-1948 e foguèt caracterizat per la rompedura progressiva de la Granda Aliança victoriosa dei país de l'Axe. Puei, leis annadas de 1947-1948 fins a la mòrt de Stalin en 1953 foguèron una epòca de confrontacion fòrça activa que veguèt la formacion dei dos blòts enemics. Dins aquò, après la mòrt de Stalin, sei successors adoptèron una politica pus moderada dicha « Coexisténcia Pacifica » que s'acabèt en 1962 ambé la Crisi de Cuba. La gravitat d'aquela crisi entraïnèt lo besonh de crear una destenduda vertadiera entre leis Estats Units e l'Union Sovietica per defugir un conflicte nuclear. De 1962 a 1979, lei relacions entre lei dos país foguèron donc relativament bònas e aqueleis annadas, dichas « Destenduda », foguèron marcadas per la signatura d'uneis acòrds per assegurar la patz entre Estatsunidencs, Sovietics e leis aliats europèus respectius dei dos poissanças. L'invasion sovietica d'Afganistan marquèt la fin d'aqueu periòde e la reactivacion de la logica de confrontacion de 1980 a 1985. Pasmens, l'economia sovietica èra plus capabla de tenir lo ritme impausat per la novèla corsa ais armaments dau president Reagan. Entre 1985 e 1986, lo govèrn sovietic acceptèt de negociar una reduccion fòrça importanta deis armaments nuclears e convencionaus per assaiar de se concentrar sus la reforma de son sistèma economic. A partir de 1989, sa decision d'arrestar d'intervenir dins leis afaires interiors dei país dau Pacte de Varsòvia entraïnèt una revòuta generalizada dei populacions d'Euròpa Orientala, l'afondrament dau blòt de l'Èst e lo revelh dei nacionalitats de la region desirosas d'independéncia après de decennis de dominacion sovietica. De 1990 a 1991, aquelei nacionalitats anavan proclamar una tièra d'estats novèus e entraïnèron la disparicion dau poder sovietic e finalament sa dissolucion oficiala lo 31 de decembre de 1991.
La Guèrra Freja s'acabèt donc una victòria deis Estats Units d'America que venguèron l'unica superpoténcia mondiala a partir de 1991. D'efèct, en fòra de l'afondrament de l'Union Sovietica e de l'afebliment de la Federacion de Russia que li succediguèt, l'annada 1956 e la Crisi de Suez aviá vist la confirmacion de l'afebliment e dau declin dau Reiaume Unit e de França, lei dos poissanças colonialas dau sègle XIX, reduchs au ròtle de poténcias segondàrias e satellits de Washington. Lo rèsta dau blòt comunista èra d'ara endavant centrat sus China, enemiga de l'URSS dempuei leis annadas 1990, e sei govèrns deguèron pauc a pauc acceptar de reformas per se raprochar dau modèl economic capitalista.
La formacion de l'Union Sovietica e la « Premiera Guèrra Freja » (1917-1939)
Lei premierei confrontacions entre lei país capitalistas e l'Union Sovietica comencèron tre la Guèrra Civila Russa (1917-1923). Puei, contunièron durant l'entre doas guèrras amb l'organizacion de l'isolament diplomatic dau govèrn de Moscòu per Londres, París e Washington. Per aquelei rasons, aqueu periòde es de còps dich « Premiera Guèrra Freja ». La màger part deis istorians l'intègran generalament dins la Guèrra Freja tradicionalament reconeguda que va de 1948 a 1991. Pasmens, es presentada dins aquest article car permet de precisar lo contèxte dau conflicte ulterior entre leis Estats Units e l'URSS.
La Guèrra Civila Russa
La Guèrra Civila Russa se debanèt de la fin de 1917, après la presa dau poder per lei bolchevics e seis aliats, fins au mes de junh de 1923. Fòrça complèx, aqueu conflicte s'acabèt per l'independéncia de divèrsei país (Finlàndia, país baltes, Polonha, Tannu-Tuva), de modificacions frontalieras au profiech de Romania, de Polonha e de Turquia e, enfin, per lo mantenement e lo renfòrçament dau govèrn bolchevic. Marquèt tanben lei premiereis afrontaments entre país capitalistas e bolchevics. Pasmens, lei dos camps èran afeblits après lei combats de 1914-1918 e deguèt donc acceptar l'existéncia de son adversari.
Leis operacions importantas de la Guèrra Civila Russa acomencèron en 1918. Lei bolchevics comunistas e lei Blancs, coalicion eterogenèa formada de grops que son ponch comun èra l'ostilitat ai bolchevics (generaus de l'armada imperiala, Govèrn Provisòri de Febrier, Menchevics, etc.) se disputèron lo contraròtle dau govèrn centrau(fr) Jean-Jacques Marie, La guerre des Russes blancs, 1917-1920, Tallandier, 2017.. En fàcia, per lei bolchevics, la presa dau poder en Russia èra considerada coma la premiera etapa d'una revolucion comunista mondiala. Lo conflicte prenguèt donc rapidament una certana amplor e generalizèt a l'ensemble dau país en causa de sa superposicion amb de combats menats per de movements païsans en lucha còntra la conscripcion ò leis impòsts de guèrra (Armadas Verdas(en) Olivier Radkey, The Unknown Civil War in Soviet Russia : a study of the Green Movement in the Tambov Region, Hoover institution press, 1976., etc.) ò de movements nacionalistas luchant per lor independéncia (Ucraïna, regions baltas, etc). D'alianças cambiantas, sovent dictadas per lei necessitats e l'oportunisme, se formèron entre aquelei faccions dins lo corrent de la guèrra(fr) Jean-Jacques Marie, La guerre civile russe (1917-1922), Edicions Autrement (2005), pp. 95-97 e pp. 115-117.. Enfin, a partir de la fin de la Premiera Guèrra Mondiala, leis armadas dei país venceires desbarquèron de còrs expedicionaris importants per sostenir leis enemics dei bolchevics e assaiar de formas de zònas d'influéncia en vista d'una eventuala division dau territòri rus(fr) Jean-Jacques Marie, La guerre civile russe (1917-1922), Edicions Autrement (2005), p. 79..
Gràcias a sa superioritat numerica, au sostèn dei poissanças estrangieras(fr) Jean-Jacques Marie, La guerre civile russe (1917-1922), Edicions Autrement (2005), p. 99. e a la desorganizacion de l'armada bolchevica(fr) Robert O. Paxton e Julie Hessler, L'Europe au XX siècle, Edicions Taillandier (2011), pp. 140-141., lei Blancs e leis independentistas aguèron l'avantatge au començament de la guèrra(fr) Jean-Jacques Marie, La guerre civile russe (1917-1922), Edicions Autrement (2005), p. 145.. Pasmens, lei soudats estrangiers, escagassats per cinc annadas de guèrra dempuei de 1914, foguèron de butas aisadas per la propaganda pacificista bolchevica. Leis armadas occidentalas deguèron ansin rapidament limitar seis operacions a l'ocupacion dei pòrts principaus(fr) Jean Meyer e Martine Acerra, Histoire de la marine française, Edicions Ouest-France (1994), pp. 331-335.. D'autra part, sota la direccion de Trotski, l'armada bolchevica foguèt reorganizada e aprofichèt lo ret de camin de fèrre rus a l'entorn de Petrograd e de Moscòu per esquichar una après l'autra leis ofensivas desunidas deis armadas blancas(fr) Jean-Jacques Marie, La guerre civile russe (1917-1922), Edicions Autrement (2005), pp. 133-135. (fr) Jean-Jacques Marie, La guerre civile russe (1917-1922), Edicions Autrement (2005), pp. 149-156. (fr) Jean-Jacques Marie, La guerre civile russe (1917-1922), Edicions Autrement (2005), p. 165. (fr) Jean-Jacques Marie, La guerre civile russe (1917-1922), Edicions Autrement (2005), pp. 176-180.. Lei pilhatges e lo comportament fòrça marrit deis armadas blancas còntra lei païsans entraïnèron egalament d'insurreccions sus sei linhas d'avitalhament que foguèron menaçadas(fr) Jean-Jacques Marie, La guerre civile russe (1917-1922), Edicions Autrement (2005), pp. 149-150.. A la fin de 1919, lei bolchevics avián l'avantatge e lei país occidentaus èran obligats d'evacuar sei soudats en causa dei rics de mutinariá (revòuta de la flòta francesa a Odessa(fr) Jean-Luc Barré, Les mutins de la mer Noire, Edicions Hachette (1983), p. 50.).
Fins a 1923, l'Armada Roja conquistèt pauc a pauc lo sud e lei regions orientalas de Russia. Dins lei regions occidentalas, capitèt d'esquichar lei movements independentistas en Ucraïna e en Bielorussia. En revènge, la guèrra còntra Polonha de 1919-1921 s'acabèt per de pèrdas importantas e rompèt lo vam de la revolucion, ja afeblit per la revirada dei Revolucions Alemanda e Ongresa en 1919(fr) Robert O. Paxton e Julie Hessler, L'Europe au XX siècle, Edicions Taillandier (2011), p. 158. (fr) Jean-Jacques Marie, La guerre civile russe (1917-1922), Edicions Autrement (2005), pp. 170-172.. Ansin, se la revolucion trionfava en Russia, lei caps bolchevics deguèron abandonar l'idèa de menar una revolucion mondiala e acceptar de negociar lo reglament dau conflicte rus. De l'autre caire, l'acceptacion dei negociacions èra una reconoissença de facto de l'existéncia dau govèrn bolchevic per lei venceires de la Premiera Guèrra Mondiala. Sota la direccion de Georges Clemenceau, una politica d'isolament dau govèrn bolchevic, que formèt oficialament l'Union Sovietica lo 30 de decembre de 1922, succediguèt donc a la guèrra dubèrta.
La formacion dau « Cordon sanitari »
Après la revirada deis intervencions estrangieras e la desfacha imminenta deis armadas blancas, Georges Clemenceau decidiguèt d'isolar l'Union Sovietica per empachar l'extension de l'onda revolucionària au rèsta d'Euròpa. Lo principi d'aquela creacion foguèt la creacion d'una zòna tampon formada d'estats ostils ai Sovietics. Aquel ensemble d'estats foguèt dich « Cordon Sanitari » e foguèt constituït per de país eissits de la desintegracion de l'Empèri Rus (Finlàndia, país baltes, Polonha) e per Romania qu'aviá aprofichat lei dificultats russas per conquistar quauquei territòris de l'èx-empèri. Aqueu sistèma permetèt de limitar l'influéncia sovietica en Euròpa. Pasmens, creèt tanben de condicions favorablas au raprochament entre leis estats vençuts de la Premiera Guèrra Mondiala e lei Sovietics per modificar lei clausas dau Tractat de Versalhas.