Colanjas (Collanges en francés) z-es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e la region de la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.

Geografia

Istòria L'istòria dau vialatge es directament liada embei los evenaments e los desvelopaments daus senhors dau chastèl de Colanjas.

Neolitic Una apcha de pèira polida fuguèt trobada en 1928 vèrs Colanjas dins le terren près de l'ostau Delphaut (anuèit, Chabrillat). Es en pèira polida nèira e brilhanta ; mesura 13 × 6 × 2,5 cm. Un megalit, « la pèira bleuva », se tròba davant le chastèl ; son pes es de près d’una tona. Los ancians rapòrtan que los representants dau vialatge s'amassavan a l'entorn d'aquela pèira ; se trobava alòrs, près dau pont levadís dau fòrt vialatgés, reservat a l’entrada daus tenencèirsPaul Esbelin, Histoire de Collanges..

Construccion de la glèisa parrochiala Sent Marciau Una glèisa romana es tornada bastir ; es dediada embei Sent Eutròpi (le Papa Urban vai vèrs Sentas sobre le tombèl dau sent après aveire preschat la 1èira crosada au concili de Clarmont en 1095).

Fòrt vialatgés Le donjon dau chastèl actuau correspond embei la tor senhoriala bastida près de la glèisa romana ; la torn es mencionada en 1210. Le fòrt vialatgés es bastit au comencament dau sègle XVe. Fòrma un ensemble defensiu badat embei totes e englòba l'ostau fòrt e la glèisa. L'ostau fòrt embei son donjon e la glèisa embei son clochèir participan a la defensa dau fòrt. Aquel fòrt es enrodat d'un large fossat e d'una muralha flancada de torretas de caire. Comprend las lòtjas de vint-e-dos tenencèirs, la « bassa-cort dau fòrt » a l’èst et la « bassa-cort dau chastèl » a l’oèst. Le fòrt es desservit per doas entradas qu'empruntan de ponts que travèrsan los fossats : l'entrada nòrd, en bordadura de laquna se tròba un còrs de garda, bada dins la bassa-cort dau fòrt ; l'entrada sud baila accès embei la terrassa dau chastèl. Au sègle XVIIIe, l’ancian ostau fòrt e le rempart sud dau fòrt vialatgés son transformats per rendre le chastèl abitable. Entre 1808 e 1837, los fossats nòrd, sud e oèst son comblats e le fossat èst es transformat en pèça d’aiga. La façada nòrd dau chastèl que fuguèt tornat faita entre 1808 e 1837 intègra la tor nòrd-oèst (bastida entre 1740 e 1808) e una segonda tor nòrd-èst es bastida en simetria. A l'entorn de 1870, los remparts nòrd, oèst e èst son desrochats. Un muralha d'embarri nòva es bastida e sarra le chastèl dins son pargue. Puèi d'escurias nòvas son bastidas dins l'ancian fossat èst dau fòrt. La muralha sud dau chastèl correspond embei l'ancian rempart sud dau fòrt vialatgés. Dins sos 55 m de long, integrava la tor senhorialaGabriel Fournier et Bernard Mareuge, Montcelet dans l'ancien Lembron, ASPAL..

Toponimia Las prononciacions localas son [kuˈvãd͡zaː]Albert Dauzat, ːGlossaire étymologique du Patois de Vinzellesː, Montpellier Société des langues romanes, 1915, p. 434 e [kuˈvãⁿd͡zə]Collectatge IEO 63. Parlar de la Chapèla e Marcoça..

Los païsans liures avián le dreit de s'establir dins una colonica de laquna èran los colons. Las colonicæ son aparegudas a partir dau sègle VIIIe.

Administracion

Demografia

Luòcs e monuments

Personalitats liadas a la comuna

Veire tanben Comunas dau Puèi de Doma

Liams extèrnes

Nòtas e referéncias Nòtas

Referéncias

Categoria:Comuna dau Puèi de Doma Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània)