300px|left|thumb|Barri ancian de Senta Crotzthumb|left|200px|Catedrala de Santa Maria, començada en 1102 e site deth bisbat d'Auloron entà 1802 Auloron (e Senta Maria)Règlas d'Escritura de la mencion : https://fr.calameo.com/books/005115906552c74111cd2Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org qu'ei ua comuna situada en Bearn, en eth departament deths Pirenèus Atlantics e ena region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.8|left|Comunas a l'entorn.
Toponimia La forma antiga èra Oloron, mes a trucas de prononciar a Oloron [aːwluˈrũ], lo nom de la comuna qu’ei deviengut Auloron.
Era prononciacion qu'ei [awlu'run] o [ulu'run]. Eras fòrmas ancianas que son Ilur... (bòrna milliara deth Sompòrt), Iluro/Ilurona (sègle IV, Itinerari d'Antonin), Civitas Luronensium : Elarona (Noticia provinciarum), Civitas Elloronensium : Elinia (Noticia provinciarum), Oloro Civitas en 506 (Concili d'Agde), Ecclesia Eloronensis, en 573 (Sinòde de París), Ecclesia Eloronensium, en 585 (Sinòde de Macon), Loron en 1009 (Cartulari de Sent Sever), Elloreus (inscripcion de Moissac), Episcopus Elorensis en 1078 (Reg. deth Papa Gregòri VII), Holorna, cap a 1080 (Cartulari de Morlans), Eleron ath sègle XIau (Cartulari de Bigòrra), Oleron en 1208 (C. de Barcelona, in Marca), Olero en 1212 (Sinòde de La Vaur), Pagus Oloronensis en 1235 (Reform. de Bearn), Oloron en 1271 (notaris d'Auloron), Oleiron en 1286 (Reg. de Bordèu, in Marca), Olaro ath sègle XIIIau (Canso de la Crosada), Oloronium en 1290 (C. de Bearn), Oloroo en 1343 (notaris de Pardias), Oron (Froissart), Lo Loron en 1442 (Contractes de Carressa, Oleron (mapa de Cassini, ara fin deth sègla XVIIIau), Oloron-Sainte-Marie despuish eth 18 de mai de 1858 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 270.
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Auloron per eth nom deth diu Iluro .
Dauzat qu'explica Auloron per un derivat de l'ibèr ili, « vila » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 507.
Segon Miquèu Grosclaude, la prumèra partida deth nom qu'ei ili (vienut iri en basco actuau), nom comun ath basco e ath ibèr. Era segonda partida qu'ei luro (cf. basco actuau lur, « tèrra »). Luro, derivat de lur, qu'a pres en Sola eth sens de « tèrra baisha dens ua prada », segon J.B. Orpustan. Iluro qu'ei sus un autar votiu trobat en Hauta Garona; aquò que poderé justificar un teonime, mès, justament, qu'ei benlhèu eth nom dera vila qui pòt explicar eth nom deth diu .
Istòria
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deus Pirenèus Atlantics Eraldica
Ligams extèrnes Auloron
Nòtas e referéncias
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics Categoria:Comuna de Bearn Categoria:Sosprefectura Categoria:Vila d'art e d'istòria