vinheta|Gausbert de Poicibot foguet un trobador e cavalier lemosin qu'era tanben apelat Lo Monge de Poicibot. Gausbert o Jausbert de PueicibòtL'ortografia mistralenca Pue-Cibot dona Pueicibòt en la nòrma classica, dialecte lemosin de l'occitan. En autres dialectes, puei ven puèi. (fl. 1220—1231, † 1263; Pue-Cibot en nòrma mistralencaTresaur dau Felibritge) fuguet un chivalier, religiós e trobador lemosin, nascut pròche de Limòtges o "probablament de Perigòrd o de Lemosin" e actiu a la debuta dau segle XIII.

Existisson mantas varaintas de son nom, inclusent Gausbert, Jausbert, Josbert, Audebert e Jausberttanben Mos Audebertzì o En Jausbertz, probablament la mateissa persona (sovent emb Mos, En davant); Puicibot, Poicibot, Pueg Sibot (grafia moderna: Puègcibòt); Lo Monge de Poicibot; en latin Gaubertus de Podio Ciboti.

Vida e òbras De las sieunas òbras solament ne demòran 15 (que 14 son de cançons), totas plan convencionalas a l'excepcion de quauques unas qu'an una certa sensibilitat. Adams, 197..

La poesia S'eu vos voill tan gen lauzar es estada atribuïda a 'queste trobador, pasmens subsistisson encara de dobtes sus lo fach que ne siá l'autor pr'amor qu'apareis dins una colleccion de poesias dau Monge de Montaudon. Chambers, 320–322, totun, l'accepta com autor. Probablament escriguet un sirventés que, amassa emb un autre de Bertran de Preissac, forma una tenson dins la que dos trobadors discutisson sus de femnas joves e vielhas. Shepard, 149, soslinha la problematica de confirmar la sieuna autoria a 'queste poeta. Jausbert sosten las joves, mentre que Bertran chausís las vielhas. Shepard, 150..

Era quan l'ivernz nos laissa

E par la fuoilla en la vaissa

E il lauzellet chanton c'uns no s'en laissa,

Fas sirventes ses biaissa,

Mas uns malastrucs m'afaissa,

Car ab joves no.s te: Dieus li don aissa!

Mais pretz una vieilla saissa

Que non a ni carn ni craissa.

Mal ai' er el os e daval la madaissa!

Que la genta, covinenta, on bos pretz s'eslaissa,

Fina, francha, frescha, blancha, don jois no.s biaissa,

Mais la vuoill, si gen m'acuoill ni josta se m'acaissa,

Que la rota, que.m des tota Limoges e Aissa.

En Bertranz men com afacha...

E volria n'agues la testa fracha!

Pois parlar l'aug del manjar ni de bon' osta.l tracha,

Al jazer compra.l ben ser, tot lo porc e la vacha,

Quar s'embarga en la pel larga, que es molla e fracha.

Semblanz es, quant hom l'ades, qu'anc no.n trais sa

garnacha.

En Bertranz men com afacha...

E volria n'agues la testa fracha!

Pois parlar l'aug del manjar ni de bon' osta.l tracha,

Al jazer compra.l ben ser, tot lo porc e la vacha,

Quar s'embarga en la pel larga, que es molla e fracha.

Semblanz es, quant hom l'ades, qu'anc no.n trais sa

garnacha. Shepard, 156–158.

Segon una de las istòrias que i a dins lo libre Flores novellarum de Francesco da Barberino, Gausbert se tròba emb la sieuna femna mentre es a visitar un bordeu Jenkins, lv.. Los trabalhs de Gausbert foguèron per primièr còp amassats e publicats per William P. Shepard jos lo títol Las Poesias de Jausbert de Puycibot (París, 1924).

Chançons

Amors, s'a vos plagues

Be⋅s cujet venjar Amors En mss. I K attribuida a Augier Novella, en D a nom de Gauberz en Bernart de Durfort

Car no m'abellis solatz En lo registre de C attribuita Albertet de Sisteron, en P a Folchetto de Marsiglia, en Q a Peirol, en a1 a2 a Lo monge de Montaudo

Merces es e chauzimens

Hueimais de vos non aten

Partitz de joi e d'amor En lo registre de C attribuida a Aimeric de Peguilhan

Per amor del belh temps suau

Pres soi et en greu pantais

S'ieu vos voill tan gent lauzar En ms. Da Monge de Montaudon

S'ieu anc jorn dis clamans

Si res valgues en amor

Una grans amors corals

Uns joys sobriers mi somo

Era quan l'ivernz nos laissa

Sirventés

Gasc, pecs, laitz joglars e fers En mss. C R atribuït au Monge de Montaudon

Tençon

Jausbert, razon ai adrecha (amb Bertran de Preissac)

Poesias fachas emb d'autres trobadors

Aissi com cel qu'a estat ses seignor (chançon dau Monge de Montaudon)

Amars, onrars e carteners Solament en ms. C attribuida Jausbert de Puycibot, en H a Guillem de Saint-Didier (canso di Guiraut de Bornelh)

Bel m'es oimais qu'eu retraja (canso di Guillem de Saint Didier)

Car fui de dura acoindansa Solament en ms. P attribuida a Gausbert de Puicibot(canso di Aimeric de Peguilhan)

Fin' amors a cuy me suy datz Solament en ms. C attribuida a Jausbert de Puycibot (canso di Folchetto di Marsiglia)

Non pot esser sofert ni atendut (canso di Guillem Ademar)

Veire tanben Bibliografia Les poésies de Jausbert de Puycibot, Édouard Champion, editat per William P. Shepard, 1924

Articles connexes Lista de trobadors e trobairises

Liames externes

Nòtas e referéncias Nòtas

Referéncias

Categoria:Trobador lemosin dau segle XIII Categoria:Chivalier lemosin Categoria:Religiós catolic lemosin