right|thumb|250px|Mapa dels Empèris Espanhòl e Portugués ensems dins una union Iberica, en 1598. L'Union iberica èra una entitat politica que regiguèt la Peninsula Iberica de 1580 a 1640, resultat de l'union dinastica entre las monarquias de Portugal e d'Espanha aprés a Guèrra de Sucession Portuguesa. Seguent la crisi de sucession de 1580 al Portugal, una union dinastica jonguèt las doas coronas, e tanben las respectivas possessions colonialas, jol contraròtle de la monarquia espanhòla pendent la nomenada dinastia Filipina. Lo tèrme union iberica es una creacion dels istorians modèrnes.
L'unificacion de la península aviá estat dempuèi de sègles un objetiu dels monarcas de la region. Sancho III de Navarra e Afonso VII de Leão e Castela ambedos prenguèron lo títol d'Imperator totius Hispaniae, que significa "Imperaire de Tota Ispània". L'union seriá estat possible Miguel da Paz (1498-1500), Prince de Portugal e de las Asturias, filh del primièr maridatge del rei Manuel I amb infanta Isabèl d'Aragon, s'èra vengut rei, mas moriguèt encara mainat.
l'istória de Portugal dempuèi la crisi de sucession començada en 1578 fins als primièrs monarcas de la dinastia de Bragança foguèt un periòde de transicion. L'Empèri Portugués èra a l'apogèu al començament d'aquel periòde.
Pendent lo sègle XVII, las presas de contunh dels establiments portugueses en Orient pels olandeses, ingleses e franceses, e la rapida intrusion dins lo comèrci atlantic dels esclaus, rosega lo lucratiu monopòli portugués del comèrci oceanic de las espècias e dins lo trafic d'esclaus, començant un long declin. En mendre mesura, lo desviament de la riquesa de Portugal per la monarquia dels Absborgs per pagar lo camp catolic dins la Guèrra de Trenta Ans, tamben creèt de tensions dins l'union, pasmens se Portugal prenquèt de beneficis del poder militar espanhòl para ajudar a manténer lo Brasil e contenir lo comèrci olandés. Aqueles eveniments, e aqueles que se debanèron a la fin de la dinastia d'Aviz e dins lo periòde de l'union iberica, balhèron a Portugal un estat de dependéncia de las sieunas colonias, d'en primièr en Índia e après al Brasil.
Començament de l'union left|thumb|D. António, Prior do Crato, aclamat Antòni I de Portugal en 1580 A la desbandada dins la batalha d'Alcácer-Quibir en 1578, que ne moriguèt lo jove rei portugués Sebastian de Portugal, significa la fin de la Dinastia d'Aviz. Lo sucessor, son oncle Cardeal Henrique de Portugal, aviá 70 ans a l'epòca. A sa mòrt, lo 31 de genièr de 1580, seguissiá una crisi de sucession, entre los tres fellens de Manuel I de Portugal que revendicavan lo tròn: Caterina, infanta de Portugal, duquesa de Bragança, Antòni, Prior do Crato e Filipe II de Espanha.
La majoritat dels membres del Conselh dels Governaires del Reialme de Portugal apiejèt Felip. Après aver quitat Espanha, o declarèron sucessor legal d'Enric. En l'abscéncia d'una decision clara sus la sucession, los dos principals pretendents passèron a l'accion: lo primièr a agir foguèt Felip II, que las fòrças castelhanas entrèron dins l'Alentejo lo 16 de febrièr, prenent sens resisténcia diversas plaças. Lo Prior do Crato recep un creissent supòrt del pòble, mobilizant en sa favor lo sentiment patriotic e refusant d'acceptar un monarca estrangièr. Lo 24 de Julhet de 1580 foguèt aclamat rei de Portugal pel pòble de Santarém, puèi, dins fòrça ciutats e vilas del país. Amb lo títol d'Antóni I, s'anèt a Lisbona ont foguèt recèpt sens grand entosiasme.
Lo Tèrç Espanhòl comandat pel tresen duc d'Alba, Fernando Pimentel marchèt cap a la capitala. Abans d'intrar a Lisbona, lo duc d'Alba impausa a las províncias portuguesas la subjeccion a Felip II. Lo 25 d'Agost implicat dins la Batalha de Alcântara, desbandant la fòrça leiala al Prior do Crato capitanejada per Diogo de Meneses. Mentratant, los sieus soldats podavan saquejar los alentorns de la capitala, ont prenguèron un tesaur immens. thumb|Desembarcament de las tropas espanhòlas a la baía das Mós, illa Terceira, Açores em 1583. Pintura murala a l'Escorial, Madrid Felip II de Espanha foguèt coronat coma Felip I de Portugal en 1581, (essent reconegut coma rei per las Còrtes de Tomar), primièr de l'Ostal dels Absborgs portugueses, nomenada dinastia Filipina. La resistança liderada per Antòni se retirèt para als Açores, ont fins a 1583 foguèt reconegut rei fins a batre moneda. La capitulacion se faguet après de combats encarnassits, amb lo Desembarcament de la Baía das Mós.
Quand Felip s'anèt en 1583 a Madrid, nomenèt son nebot, lo cardenal Alberto d'Áustria coma Vicerei de Portugal sesent a Lisbona. A Madrid, establiguèt lo Conselh de Portugal pel conselhar suls afars portugueses. Lo status de Portugal foguèt mantengut pels dos primièrs reis de l'Union Iberica, Felip I e lo sieu filh Felip II de Portugal e III d'Espanha. Ambedos monarcas donèron d'excelentas posicions per fòrça nòbles portugueses a las còrts espanhòlas, e Portugal mantengavan una lei pròpia, moneda e govèrn. Fins a que foguèt proposat lo transferiment de la capitala Reiala a Lisbona.
Govèrn left|thumb|Felip II d'Espanha, I de Portugal en 1570 A causa de la complexitat per governar l'Union Iberica, lo monarca espanhòl necessitava d'organs auxiliars, coma los Conselhs ((es) Conselhos, (pt) Consejos), dedicats a conselhar e resòlvre de problemas, e submetits a la coneissença e dictum del monarca. Aquela complexitat demandava un sèti permanent, e lo rei Felip II d'Espanha establiguèt en 1562 coma capitala permanenta a Madrid, sèti de la Còrt Reiala e del personal administratiu, qu'èra transferida un brèu de temps (1601-1606) a Valhadolid, e tota a equipa administrativa.
Al subjècte del foncionament, la correspondéncia administrativa vengavan dels diferents Conselhs de Madrid, en seguida lo secretari de cada Conselh organizava lo material qu'aviá provocat l'atencion del rei e, mas tard, lo rei reunissiá los secretaris que caliá per realizar lo Conselh. Après, lo Conselh respondiava après la reunion per tractar la question e fa una consultacion formala al monarca. Lo secretari prengava la consulta al rei, e la tornava al Conselh per que siá executada. Las reunions dels Conselhs se realizavan al palais reial, e mai sovent en l'abscéncia del rei. Dins aquel sistèma polisinodial, lo "Conselh d'Estat" (Conselh d'Estat) se destacava per son importància. Lo Conselh d'Estat a Madrid, a la carga de deliberar sus las principalas decisions al subjècte de l'organizacion e la defensa de l'ensems de la monarquia ispanica, tractava sovent d'intrar dins los afars portugueses. Tanben lo Conselh de Guèrra exerciguèt sa jurisdicion sus las tropas amassadas a las fortalesas Castelhanas establecidas sul litoral Portugués.
Existissián tanben de conselhs de caractèr territorial, dedicats a gerir un espaci territorial concrèt: lo Conselh de Castelha, lo Conselh d'Aragon, lo Conselh de Navarra, lo Conselh d'Itália, lo Conselh d'Índias, lo Conselho de Flandra, e lo Conselh de Portugal. Lo Conselh de Portugal, creat en 1582, èra constituit d'un president e sièis (mais tarde quatre) conselhiers, fins a 1668. La fondacion del Conselh consistissiá a representar près del rei los tribunals de la Corona de Portugal per las questions correspondent a las corts, graça, e fin finala, a l'economia del domèni reial Portugués. Quina que siá decison del rei relativa al regne deviá èsser l'objècte d'una consultacion del Conselh abans d'èsser transmitida a cancelariá de Lisbona e a las corts en causa. Lo Conselh de Portugal aguèt doas abséncias: em 1619, dada de la presénça del Rei a Lisbona, e entre 1639-1658, remplaçat per la Junta de Portugal. A partir de la Restauracion de l'Independéncia, lo Conselh se mantenguèt fins a que Felip IV reconesca l'independéncia de Portugal, daissant de portugueses fidèls a la corona espanhòla e coma lo govèrn de Ceuta.
Biais de governar al Portugal thumb|Armas da Monarquia Absburga après l'integracion de la Corona de Portugal amb l'escut portugués al punt d'onor. Per çò del govèrn del reialme de Portugal subretot, pendent l'union los absborgs respectavan globalament los compromesses de las Corts de Tomar de 1581, permetent una granda autonomia dels portugueses e dels territòris del sieu empèri. Éran mantengudas las reparticions publicas reservadas als afars portugueses dins son territòri e a l'exterior. Lo rei èra representat a Lisbona pel Vicerei de Portugal, carga confiada pel rei a un portugués o, alara a un membre da familha reiala, e, a vegada, per junta de govèrn. Alara, Espanha daissèt l'administracion de Portugal e del sieu empèri en granda partida al portugueses, jos la supervision de Madrid, canalizada mejans lo vicerei a Lisbona. Pasmens las questions importantas èran jos la dralha de Madrid, ont èran presentadas al Conselh de Portugal. Dins lo reialme de Portugal, lo sistema polisinodial es reforçat: Lo conselh de l'Estat de Lisbona es lo Conselh privat del Rei, encargat de debatre de las questions importantas en relacion amb lo Corona, subretot en politica exteriora. Los conselhièrs podavan enviar lors observacions al rei, e lo rei las consulta mejans lo vice-rei. Pasmens se lo Conselh d'Estat de Lisbona trabalhava coma principal assessor del delegat del rei, aquel Conselh d'Estat aviá pas de poders administratius plan definits e tampauc un ròtle marcat de coordinacion. Los reis espanhòls mantenguèron lo sistema de dos secretaris d'Estat, un pel reialme e l'autre per l'"Índia", es a dire, per las colonias, malgrat de conflictes jos sa jurisdiscion, fins a la creacion del "Conselh d'Índia" en 1604.
Del meteis biais, los reis espanhòls mantenguèron la Mesa da Consciência e Ordensa, qu'èra a l'encòp tribunal e Conselh pels afars religioses, e qu'èra responsable de l'administracion dels afars eclesiestics e de la proprietat dels òrdres militars dins las colonias e dins lo país.
L'Inquisicion Portuguesa demorava independenta de la Mesa da Consciência e Ordens. I aviá tres tribunals principals a Lisbona, Coimbra e Évora.
Tanben foguèt preservat lo Desembargo do Paço o Conselh de Justícia, a Lisboa, darrièra instància de tot lo sistèma judiciari portugués. Aquel conselh, mai naut tribunal del reialme, contrarotlava la nominacions de totes los magistrats e jutges e fasiá la supervision del tribunal d'apellacion, a Lisboa, e tanben dels tribunals superiors dins los territòris ultramarins portugueses. La primièra foncion del Desembargo do Paço èra de contrarotlar lo recrutament dels magistrats e pilotar l'exercici de la carga, e tanben de l'ensems de las profissions juridicas. Lo Desembargo do Paço arbitrava los conflictes entre los autres tribunals del reialme. Aquel tribunal donanava de dispensas, actes de legitimacion e d'autras questions relevants de la justícia e graça, e a vegada conselhava lo rei sus las questions politicas e economicas, e tanben judiciàrias. E mai, una comission de juristas creada per reformar lo sistèma legal produsiá una legislacion novèla per Portugal, las Ordonanças filipinas, promulgada en 1603.
La Casa de Supplicação e la Casa do Civel, dos tribunals reials de recors pels processes civils e penals. La Casa do Civel exercissiá sa jurisdiccion sus la partida nòrd del reialme, e la Casa de Supplicação sul reste del reialme, e tanben las illas e l'estrangièr.
En 1591, los quatre Vedores da Fazenda (superintendents del Tesaur) èran de substituits por d'un Conselh de la Finanças compausat per un Inspector de Fanança presidissent quatre conselhièrs (dos d'aqueles avocats) e quatre secretaris. Lo Conselh de Finança exercissiá un contraòtle suls funcionaris de las finanças, administrava los bens particulars del rei e exerciá sa jurisdiccion sus las doanas e los arsenals, lo tribunal dels comptes e l'administracion dels monopòlis del comèrci amb l'exterior.