Pedro Álvares Cabral[A] (Belmonte, 1467 o 1468 — Santarém, c. 1520) èra un fidalgo, comandant militar, navegador e explorator portugués, conegut coma lo descobreire de Brasil. Realizèt la primièra exploracion significativa sus la còsta nordèst d'America del Sud, la revindicant pel Portugal. Mas los detalhs de la vida de Cabral son rares, se sap que ven d'una familha nòbla basada dins la província interiora e recebèt una bona educacion classica.
Foguèt nomenat al cap d'una expedicion en Índia en 1500, seguent la rota novelament obèrta per Vasco da Gama, contornant l'Africa. L'objetiu d'aquela entrepresa èra de tornar amb d'espècias preciosas e establir de relacions comercialas amb Índia — contornant lo monopòli sul comèrci d'espècias, dins las mans de comerçants arabs, turcs e italians. En seguida sa flòta, de 13 naus, s'alunhèt pro de la còsta africana, benlèu intencionalament, desbarcant dins çò que li pareguèt èsser una illa granda a que donèt d'en primièr lo nom de Vera Cruz (Cruz Veraia) e que Pêro Vaz de Caminha ne fa referéncia. Explorèt lo litoral e percebèt que la granda massa de tèrra seriá benlèu un continent, mandèt en seguida una nau per notificar lo rei Manuèl I de la descobèrta de las tèrras. Coma lo territòri novèla se trobava dins l'emisfèri portugués traçat pel Tractat de Tordesilhas, lo revendiquèt per la Corona Portuguesa. Aviá desbarcat en America del Sud, e las tèrras qu'aviá revindicadas pel Realme de Portugal mas tard constituiguèron lo Brasil. La flòta s'avitalhèt e contunhèt cap a l'èst, per tòca de tornar prene lo viatge cap a Índia.
Dins aquela meteissa expedicion una tempèsta dins Atlantic Sul provoquèt la pèrda de set naus, las sièis embarcacions restantas benlèu s'encontrèron dins lo Canal de Moçambic abans de contunhar cap a Calecute, en Índia. Cabral d'en primièr obtenguèt succés dins la negociacion dels drechs de comercializacion de las espècias, mas los comerçants arabs consideravan lo comèrci portugués coma una menaça per lo lor monopòli e provoquèron una ataca de musulmans e indós a l'establiment portugués. Los portugueses patiguèron de las victimas fachas e las instalacions foguèron destruïdas. Cabral se venjèt de l'ataca pilhant e brutlant la flòta araba e, en seguida, bombardèt a ciutat en represalha a l'incapacitat del sieu governaire per explicar çò que se passèt. De Calecute l'expedicion s'anèt a Cochin, autra ciutat-estat indiana, ont Cabral venguèt amic amb lo governaire e carguèt sas naus amb las espècias cobejadas abans tornar cap a Euròpa. Malgrat la pèrda de vidas umanas e de naus, lo viatge de Cabral foguèt considerat coma un succés al sieu retorn al Portugal. Los beneficis extraordinaris resultants de la venta de las espècias enfortiguèron las finanças de la Corona Portuguesa e ajudèron a lançar las basas d'un Empèri Portugués, que s'espandrà de las Americas fins a l'Orient Extrèma.[B]
Cabral foguèt mai tard escartat quand una nòva flòta foguèt reunïda per establir una preséncia mai fòrta en Índia, benlèu a causa d'una brega amb Manuèl I. Avent perdut la preferéncia del rei, se presentèt dins vida publica, existís pauc de documents sus la darrièra partida de sa vida. Sas realizacions casèron dins l'oblit per mai de 300 ans. De decennias après l'independéncia del Brasil de Portugal, al sègle XIX, la reputacion de Cabral comecèt a se resabilir per l'Empraire Pèire II de Brasil. Alara, los istorians faguèron controvèrsia se Cabral foguèt lo descobreire de Brasil e se la descobèrta foguèt accidentala o intencionala. Lo dobte primièr se resolguèt per l'observacion de que los rares encontres superficials fachs pels explorators abans el foguèron mal notats e pas res per contribuir al desvolopament e a l'istòria futurs de la tèrra que vendrà lo Brasil, sola nacion de las Americas ont la lenga oficiala es lo portugués. Per la segonda, pas cap de consens definitiu se formèt e l'ipotèsi de descobèrta intencionala manca de pròvas solidas. Pasmens, malgrat se lo sieu prestigi foguèt amagat per la celebritat dels autres exploraires de l'epòca, Cabral es uèi considerat coma una de las personalitats mai importantas de l'Èra de las Descobèrtas.
Biografia
Joventut Elevat coma membre de la noblesa portuguesa, Cabral foguèt enviat a la cort del rei Anfóns V en 1479, quand aviá gaireben 12 ans. Estudièt las umanitats e foguèt entraïnat per lutar e utlizar las armas. Aviá gaireben 17 ans lo 30 de junh de 1484, quand foguèt nomenat moço fidalgo (un títol de mendre importança normalamente donat a de joves nòbles) pel rei Joan II.
Los documents sus sas accions abans 1500 son fòrça incompletas, mas Cabral benlèu viatjèt en Africa del Nòrd, coma ja o avián fach los sieus rèires e qu'èra abitual pels joves nòbles de son epòca. Lo rei Manuèl I, qu'aviá accedit al tròn dos ans abans, li acordèt una renda annala d'una valor de 30 mila reals lo 12 d'abril de 1497. A la meteissa epòca, recebèt lo títol de fidalgo del Conselh del Rei e foguèt nomenat Cavalièr de l'Òrdre del Crist. Existís pas cap d'imatge o descripcion fisica detalhada de Cabral contemporanèas. Se sap qu'èra fòrt e egalava lo sieu paire en grandor (1,90 metres). Lo carctèr de Cabral foguèt descrich coma cultivat, cortés, prudent, generós, tolerant amb lo enemics, umble, mas tanben s'encresiá fòrça al respècte que diviá venir de sa qualitat de nòble.
Descobèrta de Brasil
Capitani general right|thumb|400x400px|Rota seguida per Cabral de Portugal cap a Índia en 1500 (en roja) e la rota de retorn (en blau). Lo 15 de febrièr de 1500, Cabral foguèt nomenat capitani general d'una expedicion cap a Índia. Èra abitual a l'epòca que la Corona Portuguesa nomene de nòbles per comandar d'expedicions navalas e militaras, quina que siá l'experiéncia o la competéncia d'aqueles. Èra lo cas pels capitanis de las naus comandadas per Cabral — la majoritat èra nòbla coma el. La practica èra riscada, que l'autoritat podava caser dins de mans gaireben incompetentas e incapablas coma podava tanben caser dins de mans talentosas coma Afonso de Albuquerque o João de Castro.
Pauc de detalhs al respècte dels critèris utilizats pel govèrn portugués per causir Cabral coma cap de l'expedicion cap a Índia passèron lo temps. Dins lo decret reial que lo nomenèt capitani general, las razons donadas son "merites e servicis". Pas res pus se sap sus sas qualificacions. Segon l'istorian William Greenlee, lo rei Manuèl I "sens dobte o conessiá plan dins la cort". E tanben "lo ròtle de la familha Cabral, la leialtat incondicionala d'aqueles per la Corona, l'aparéncia pessonala de Cabral e la capacitat qu'aviá mostrat al la cort e e lo conselh èran de fators importants". Tanben li foguèt favorabla l'influéncia dels sieus fraires, que fasián partit del conselh del rei. A causa del nívèl d'intrigas políticas present a la cort, Cabral deviá èsser partit d'una facccion que faguèt favorable a sa nominacion. L'istorian Malyn Newitt sosten l'idèa d'una manòbra oculta, que la causida de Cabral "foguèt un ensag deliberat d'equilibrar los interesses de las faccions rivalas de las familhas nòblas, alara paréis qu'aviá pas per qualitat pas que la recomendacion e pas cap d'experiéncia per comandar de grandas expedicions". left|thumb|Nau de Pedro Álvares Cabral coma o conta lo Livro das Armadas, Acadèmia de las Sciências de Lisbona. Cabral venguèt lo cap militar de l'expedicion, alara que de navegadors mai experimentats foguèron destacats per l'expedicion per l'ajudar suls afars navals. Los mai importants d'aqueles foguèron Bartolomeu Dias, Diogo Dias e Nicolau Coelho. Aqueles comandèron, amb d'autres capitanis, 13 naus e 1500 òmens. 700 d'aqueles èran soldats, mas la majoritat èra de civils qu'avián pas d'entraïnament o d'experiéncia del combat.
La flòta aviá doas divisions. La primièra èra compausada de nòu naus e doas caravèlas anant cap a Calecute, en Índia, amb per objetiu de realizar de relacions comercialas e un establiment. La segonda division, constituida d'una nau e una caravela, embarquèt del pòrt de Sofala, dins l'actual Moçambic. En recompensa del capitanejat, Cabral aviá drech a 10 mila cruzados (anciana moneda portuguesa equivalent a gaireben 35 kg d'aur) e a comprar 30 tonas de pebre, al sieu despens, pel tornar en Euròpa. Lo pebre podava alara èsser revendut a Corona Portuguesa, liure d'impòsts. E tanben foguèt autorizat a importar 10 caissas de quin que siá mena d'especia, liure de impòsts. Malgrat un viatge fòrça dangierós, Cabral aviá la perspectiva de venir un òme fòrça ric en cas de retorn al Portugal amb lo cargament. Las espècias èran raras dins l'Euròpa d'alara e fòrça solicitadas. thumb|400x400px|Desbarcament de Cabral a Porto Seguro, òli sus tela d'Oscar Pereira da Silva, 1922. Musèu Istoric Nacional (Rio de Janeiro). Una flòta precedenta foguèt la primièra a arribar en Índia circunnavegant Arica. aquela expedicion foguèt capitanejada per Vasco da Gama e tornèt al Portugal en 1499. Pendent de decennias Portugal cercava una rota alternativa cap a l'Orient que excluisca la Mar Mediterranèa, alara jol contraròtle de las republicas maritimas italianas e de l'Empèri Otoman. L'expansionisme de Portugal serà, d'en primièr una rota cap a Índia e, mai tard, la colonizacion un pauc pertot pel mond. Lo desir de difusar lo cristianisme catolic en tèrras paganas èra un autre fator que motivèt l'exploracion. Existissiá tanben una longa tradicion de guèrra contra los musulmans, venent de la luta contra los moros pendent la construcion de la nacion portuguesa. La luta s'espandiguèt d'en primièr per l'Africa del Nòrd, o tanben, pel subcontinent indian. Una ambicion de mai que motivava los exploradors èra de cercar lo mitic Prèire Joan — un poderós rei cristan amb se seriá podut fabregar una aliança contra l'Islam. Fin finala, la Corona Portuguesa volgava obténer una part del comèrci d'esclaus e d'aur dins l'oèst African e dins lo comèrci de las espècias vengudas d'Índia.
Partença e arribada dins una tèrra novèla La flòta, jol comendament de Cabral, a 32–33 ans d'edat, partiguèt de Lisbona lo 9 de març de 1500 al miègjorn. Lo jorn d'abans, l'equipatge recebèt una dispensa publica amb una messa e celebracions en preséncia del rei, de la cort, d'una fola nombrosa. Lo matin del 14 de març, la flòta passèt per Grand Canària, la mai granda de las Illas Canàrias. En seguida, s'anèt capa al Cap Verd, una colonia portuguesa situada sus la còsta oèste d'Africa, qu'atenguèt lo 22 de març. Lo jorn seguent, una nau amb 150 òmens, comandada per Vasco de Ataíde, desapareguèt sens daissar de rèstes. La flòta crosèt la Linha d'Eqüator lo 9 d'abril e naveguèt cap a l'oèst distanciant mai possible lo continent african, utilizant una tecnica de navigacion coneguda coma la volta do mar. Los marins apercebèron de varèc lo 21 d'abril, pròva qu'èran près de la còsta. Pròva que se realizèt lo ser del jorn seguent, dimercres, 22 d'abril de 1500, quand la flòta ancorèt dins lo pòrt que Cabral nomenèt Monte Pascoal (qu'èran a una setmana de Pascas). Lo mont se localiza ara sus la còsta del la region Nòrd-Èst de Brasil. thumb|Carta de Pero Vaz de Caminha al rei Manuèl I, informant de la descobèrta de l'Illa de Vera Cruz. Los portugueses detectèron la preséncia d'abitants sus la còsta, e los capitanis de totas las naus se reuniguèron a bòrd de la nau de Cabral lo 23 d'abril. Cabral mandèt Nicolau Coelho, capitani qu'aviá viatjat amb Vasco da Gama en Índia, per desbarcar e establir lo contacte. Aquel marchèt a tèrra e troquèt de presents amb lo indigènas. Après Coelho tornar, Cabral ordenèt que la flòta s'ane fins al nòrd, ont, après 65 km de viatge, ancorèt lo 24 d'abril dins lo luòc que lo capitani general nomenèt Porto Seguro. Èra un pòrt natural, e Afonso Lopes (pilòt de la nau màger) prenguèt dos indians a bòrd per discutir amb Cabral.