Francés Rainoard (en francés François Just Marie Raynouard) (Brinhòla, Var, Provença-Aups-Còsta d'Azur, 18 de setembre de 1761 – Passy (París), 27 d'octobre de 1836) foguèt un filològ, istorian e autor dramatic occitan.
Sos trabalhs de publicacion e de traduccion de las òbras dels trobadors, que perlongan los de Jean-Baptiste de La Curne de Sainte-Palaye (1687-1781), foguèron essencials per la mòda de l'estil trobador, e pus tard per lo Felibritge.
Vida Estudièt al seminari menor a Ais de Provença e coma avocat a Draguinhan. En 1791 foguèt deputat suplent a l'Assemblada Legislativa e empresonat durant la Terror. En 1803 se consagra definitivament a la literatura e se va establir a París, ont sos dramas foguèron logats per Napoleon Ièr e seràn representats a la Comédie Française. Se presentèt a la Cambra dels Deputats en representacion del Var e foguèt elegit en 1805 e reelegit successivament en 1814 e 1815. Rainoard obtenguèt la Legion d'Onor (Légion d'honneur).
Òbra filologica En 1807 dintrèt a l'Acadèmia Francesa en 1809 abandonèt lo teatre per a se consagrar als estudis literaris subre los trobadors, tasca que marquèt lo "redescobriment" al sègle XIX de la poesia trobadorenca. Foguèt causit en 1816 coma membre de l’Académie des inscriptions et belles-lettres de la qual foguèt secretari de 1817 a 1827. Foguèt nomenat secretari perpetual de l’Acadèmia Francesa en 1817. Sos estudis e edicion de la poesia trobadorenca li valguèron d'estre nomenat de còps que i a "lo fondador de la filologia romanica". E mai que d'unas de sas idèas èran absoludament erronèas (coma la suposicion que las lengas romanicas provenon non pas del latin mas d'una lenga post-latina, qu' el nomenava "langue romane" e qu' identificava mai o mens amb lo provençal) es segur que foguèt lo primièr ensag de gramatica comparada de las lengas romanicas e que dobriguèt lo camin per d'autres estudis coma los de Friedrich Diez. Òbras
Teatre Caton d’Utique, tragedia, 1794 Les Templiers, tragedia, representada a la Comédie-Française lo 24 floréal an XIII (14 de mai de 1805). Consultar lo tèxte en linha Éléonore de Bavière, tragedia, 1805 Les États de Blois ou la mort du duc de Guise, tragedia, 1809 Don Carlos, tragedia, non representada Débora, tragedia, non representada Charles , tragedia, non representada Jeanne d’Arc à Orléans,tragedia, non representada
Poesia Socrate dans le temple d’Aglaure, 1803 L'immolation des templiers
Istòria Recherches sur l’antiquité de la langue romane, 1816 Éléments de la grammaire de la langue romane, 1816 La Grammaire des troubadours, 1816 Des troubadours et les cours d’amour, 1817 Grammaire comparée des langues de l’Europe latine dans leurs rapports avec la langue des troubadours, 1821 Choix des poésies originales des troubadours, 6 vol., 1816-1821 Lexique de la langue des troubadours, 1824 Histoire du droit municipal en France, sous la domination romaine et sous les trois dynasties, 1829 Nouveau choix des poésies originales des troubadours, 1836-1844 Lexique roman, 6 vol., 1838-1844 Tome 1 Tome 2, A-C Tome 3, D-K Tome 4, L-P Tome 5, Q-Z Tome 6, Appendice, vocabulaire
Referéncias
Categoria:Lingüista occitan Categoria:Naissença en 1761 Categoria:Decès en 1836