Lo voleibòl es un espòrt collectiu opausant doas equipas de sièis jogaireslevat dins las categorias inferioras, coma en Benjamin ont se jòga amb quatre jogaires sus un terren de set mètres sus sept separats per un filat, que s'afrontan amb un balon sur un terren rectangular de de long sur de larg. Amb 269 milions de licenciats, s'agís d'un dels espòrts mai practicats del mond« Le Volley-ball dans le monde » (version du 15 octobre 2007 sur l'Internet Archive),.
Istòria del voleibòl
Originas Lo voleibòl foguèt inventat lo 9 de febrièr de 1895 als Estats Units d'America per un professor d’educacion fisica dels YMCA, a Holyoke dins lo Massachusetts, William G. Morgan (1870-1942), per ocupar los atlètas pendent l'ivèrn. S'inspirèt a l'encòp del basquetòl e del tennis. Un autre espòrt en sala, lo basquetbòl, foguèt inventat unes detz milas (setze quilomètres) mai luènh a Springfield (Massachusetts), sonque quatre ans abans. Aquel espòrt de sala se volgava èsser mens violent que lo basquetbòl, pels membres mai d'edat de la Young Men's Christian Association, tot demandant totjorn un minim d'esfòrt fisic.
Melhoracions e recents desvelopaments La natura del primièr balon oficial utilizat al voleibòl es contestada; de fonts dison que Spalding creèt lo primièr balon oficial en 1896. Las règlas evoluan amb lo temps. En 1916, l'ataca es introducha, e quatre ans mai tard, la règla de las tres tòcas es instaurada. En 1917, lo sèt passa de 21 a 25 punts. En 1919, près de 16 000 balons de voleibòl son distribuits per l'American Expeditionary Forces a lors tropas e lors aliats, çò que provòca la creissença de voleibòl dins de païses nòusHistory Of Volleyball in volleyball.org,Lo voleibòl e son istòria.
Lo primièr país, fòra dels EUA, a adoptar lo voleibòl es Canadà en 1900. Una federacion internacionala (FIVB) es creada a París en 1947, e lo primièr campionat del mond se ten a 1949 pel òmes et en 1952 per las femnas. L'espòrt es uèi popular al Brasil, en Euròpa, en Russia, e dins d'autres païses coma la China e lo rèst d'Asia, e tanben als EUA,.
Lo volei de plaja, una varianta del jòc jogat sus arena amb sonque dos jogaires per equipas, intègra la FIVB en 1987 e ven un espòrt olimpic en 1996,.
Material vinheta|Mira. Lo material necessari se compausa dels elements seguents: 2 pals 2 miras; (antenas roge/blanc) pausadas sul filat al 2 tèrmes del terren. 1 filat 1 balon 1 terren Entre 4 e 12 jogaires (segon lo tipe de jòc: 6/6, 4/4, 2/2.)
Superfícia del terren vinheta|317x317px|Lo terren de voleibòl. vinheta|Un terren de voleibòl en vista orizontalea. Lo voleibòl se practica mai sovent en sala. Lo terren es rectangular de de long sur de larg. Las linhas termièras son a l'interior del terren. Una linha centrala corrís jol filat sus tota la largor del terren e separa ambedos camps. Una linha d'ataca es dessenhada al sol dins cada mitat de terren, a del filat; sovent nomenada « linha dels 3 mètres ».
Las dimensions del terren de voleibòl varián jamai. 2 camps de x caduns que siá per una còla minima o internacionala.
Filat Cada equipa ocupa una mitat del terren separada de l'autra par un filat d'un mètre de naut, que la partida superiora es plaçada a nautor variabla segon las categorias: Categoria Mascles Femnes Seniors M20 M17 M15 M13 2,10 m 2,10 m M11 - M9 2 m 2 m Doas antenas o miras son ligadas al filat al tèrme del terren (lo filat es mai sovent mai larg que lo terren). Lo balon deu passar entre aquela antenas pendent los escambis. Doas bendas blancas, colada a la antenas, son situadas sul filat a la verticala de las linhas de costa.
Balon esquèrra|vinheta|Un balon de voleibòl Molten. Lo balon de voleibòl es mai sople e leugièr qu'aque de fotbòl. La circonferéncia es comprisa entre 65 e , una massa comprisa entre 260 e e una pression comprisa entre 0,30 e /cm².
Règlas del jòc Los punts son marcats o fasent caire lo balon sul terren de l'equipa adversa, o quand l'adversari fa una fauta. La primièra equipa deu aténher 25 punts (amb 2 punts d'escart al minim) ganha lo sèt e la primièra equipa que ganha tres sèts ganha la partida. Dins lo cas d'una marca a 2 sèts partot, las equipas jògan un 5n decisiu. La primièra equipa avent marcat 15 punts (amb 2 punts d'escart al minim) ganha lo 5 sèt e la partida.
Cada equipa pòt tocar lo balon fins a tres còps (en mai d'un eventual contre) abans que lo balon passa encara lo filat, e los contactes consecutius se devon realizar per de jogaires diferents. Lo balon es mai jogat amb las mans, braces o punhs mas los jogaires an lo drech de tocar lo balon amb quina autra partida del còs que siá quitament amb los pès quant son tancat a tèrra.
Posicion dels jogaires Una equipa de voleibòl se compausa de sièis jogaires sul terren: tres davants e tres arrièrs. La posicion dels jogaires es mai sovent desinada per un numèro de 1 a 6 : 1 essent lo jogaire arrièr drech (defensor drech serveire) que se pòt tanben nomenar receptionaire (defensor), 2 lo davant drech (atacant), 3 lo davant centre (atacant central), 4 lo davant esquèrre (atacant), 5 l'arrièr esquèrre (defensor esquèrre), e 6 l'arrièr centre (defensor central), segon la configuracion: filat 432 561
Aquela numerotacion correspond a l'òrdre de servici al començament de sèt. Lo pòst 1 es ocupat pel primièr jogaire de servir. Lo pòst 2 correspond al jogaire que servirà en segond, etc. Cada jogaire deu téner sa posicion pendent la mesa en jòc de la bala. Mas, quand la bala es jogada, los jogaires son liures de se desplacer sul terren coma vòlon (mas los jogaires arrièrs pòdon atacar sonque fòra dels tres mètres e pòdon pas contrar; de fach, quand son dins la zona d'ataca, pòdon pas renviar una bala de l'autre costat se lo contacte se realiza amb la bala entierament al dessús del filat).
Los jogaires de l'equipa que recupèran lo servici fan una rotacion dins lo sens de las agulhas d'un relòtge. Lo jogaire P2 ven P1, etc.
Fasas de jòc Las fasas de jòc son las seguentas: lo servici se fa pel jogaire en posicion 1. Se realiza dempuèi l'arrièr del terren. Lo jogaire se plaça en arrièr de la linha de fond del terren e frapa la bala a una man per lo far caire a l'interior del terren advers (la bala pòt tocar lo filat). Lo jogaire es autorizat a lançar la bala, sautar, e smashar la bala: se nomena un servici smashat, tan mai realizant que lo nivèl es naut; que que siá, sos pès devon demorar a l'exterior del terren pendent lo contraròtle (mordre pas la linha de fond). La recepcion del saut se pòt far a l'interior del terren après la frapa de la bala; L'equipa adversa recep la bala, a lo drech de la tocar tres còps (lo contre compta pas coma tòca) abans de la renviar a son torn de l'autre costat del terren. Un jogaire pòt pas tocar dos còps de seguida la bala (mas après un contre, la primièra tòca pòt se far pel contraire).
Fautas possiblas vinheta|Voleibòl: l'equipa en blau vòl far un contre (jogaire 13 e 10) fàcia al smash de la jogaira 7 en blanc; de cada costat, las autras jogairas son en sosten (jogaire 5 costat blanc; jogaire 8 costat blau). L'escambi contunha fins a qu'una de las doas equipas cometre una fauta. Las fautas mai correntas son las seguentas: fauta de posicion: respectar pas lo plaçament corrècte dels jogaires al moment ont lo serveire frapa la bala (exemple: lo jogaire 1 deu èsser en arrièr del jogaire en 2 e a drecha del jogaire en 6); bala dintra: daissar la bala tocar lo sol a l'interior dels tèrmes de son terren; fauta de las quatre tòcas: realizar una quatrena tòca abans de renviar la bala dins lo camp advers; balle fòra: enviar la bala de tal biais que tòca lo sol fòra dels tèrmes del terren, o un jogaire envia una bala qu'en seguida tòca la mira; fauta al filat: tocar la benda blanca que marca la partida superiora del filat entre las miras amb quina que siá partida de son còs o dels vestits; fauta de penetracion: metre lo pè dins lo camp advèrs levat se una partida del pè es sus la linha centrala (jol filat) o penetrar dins l'espaci advers empachant l'adversari; fauta de las doas tòcas o dobla tòca: un meteis jogaire tòca la bala dos còp de seguida (levat contre e levat primièra tòca); fauta de frapa d'ataca un jogaire arrièr (posicion 1, 5 o 6) ataca una bala mai nauta que lo filat essent a l'interior de la zona d'ataca limitada per la linha dels tres mètres (levat se pren lo ròtle en arrièr de la linha dels ), o defensor realiza una passa de detz dets a l'interior de la zona dels tres mètres qu'es atacada per un jogaire al dessús del filat; balon tengut oportat: la bala es tocada de biais inadequat per un jogaire (totas las frapas devon èsser francas, es enebit de trapar lo balon puèi de lo relançar); fauta de longanha al servici: se deu realizar lo servici en 8 segondas après que l'arbitre donèt lo senhal (fiulat o signe de la man). fauta de contre: lo jogaire contra la bala den dirècte al dessús del filat sul servici advèrs. fauta de linha: quand jogaire arrièr sauta a l'interior de la linha dels 3 mètres quand la pren, o quand lo serveire tòca la linha exteriora del terren al moment del servici. Un punt es alara marcat e l'equipa avent marcat aquel punt ganha (o garda) lo servici. S'aquela equipa èra pas al servici, los jogaires d'aquela equipa realiza alara una rotacion sul terren dins lo sens de las agulhas d'un relòtge (l'1 prend la plaça del 6, que pren la plaça del 5, etc.). Lo servici es realisat alara pel jogaire passant del pòst 2 al pòst 1.
Equipaments del jogaire Per jogar al voleibòl, lo jogaire pòt aver de tennís que tenon plan la caviha. Los jogaires de nivèl pòrtan cavilhièras car es un punt sollicitat del jogaire. Unes pòrtan de ribans per sosténer una nafra, o tot simplament quand es al nivèl dels dets, per enforçar lor frapa car permeton d'aver los dets plan durs. Los jogaires an besonh de genolhièras per plan aparar lors genolhs al sol, de bons solièrs d'espòrts, d'una camiseta d'equipa numerotat d'1 a 18.
Composicion d'una equipa
Los complets / Recepcionaires-atacants / Los laterals Aqueles dos jogaires atacan a l'ala (en posicion 2 ou 4) e als tres mètres. Un dels dos atacants atacarà pasmens en posicion 3 quand lo ponchut es sus la posicion 4, en fasa de recepcion. En arrièr, lo complet es, amb lo defensor, prioritari per far la recepcion. NB: los jogaires nomenats « complets » son a vegada aqueles que son causits per èsser en oposicion al passaire, dins las equipas sens ponchut. A aquel moment, aquel jogaire deu èsser capable de recepcionar, d'atacar, de blocar, de servir e subretot de poder realizar la passa quand lo passaire defend.
Lo ponchut / Oposat passaire Tanben nomenat « jogaire a la tecnica » o al contre, es lo jogaire plaçat a l'oposat del passaire. Ataca mai sovent en pòst 2 levat en fasa de reception quand es sus la posicion 4 per evitar de rotacions inutilas. Ataca alara en 4. Quand es arrièr, lo ponchut es descargat de la recepcion per poder atacar als tres mètres (mai sovent en pòst 1). Son ataca als essent mens percutanta qu'aquela del pòst 4, es mens sollicitat qu'el. Ponchuts e complets pòdon èsser gropats coma « alièrs ».
Al nivèl mens naut, lo ponchut ve un « relançaire », e, son ròtle consistís a prene fòrça la recepcion, e, se cal, a remplaçar lo passaire, que demorèt oposat.
Los centrals