Cadonh (Cadouin en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Peiregòrd, administrada pel departament de Dordonha e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. Es dempuèi 1974 una comuna associada de la comuna del Boisson de Cadonh.
Geografia Toponimia 300px|thumb|center|Panèl d'entrada a Cadonh. Las formas ancianas de Cadonh son Sylva Cadunium (lo bòsc, la selva de Cadonh), en 1155, de Cadunio, en 1201, Cadunio en 1215, Cadonh, al sègle XIII, Cadoynum (falsa latinizacion), al sègle XIV. L'interpretacion d'Hermann Gröhler, un nom d'òme germanic Haduwin, se basava sus la prononciacion francesa, [ka'dwɛn]. Dauzat, Tanet e Hordé, atal coma los Féniés explican lo nom per Catonius, nom gallés d'òme per Dauzat, nom latin segon Tanet e Hordé (drivat de Cato) amai los Féniés.Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 129Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 75Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 128 Xavier Delamarre òpta per *Catunios, atestat jos la fòrma grafica de Catunius; lo nom d'origina èra *Catunion.Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 109, 291 e 334 Cadonh èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Catonius o *Catunios. Salas. Lo nom de Sala(s) ven del mot germanic e mai que mai francic saal (alemand Saal), « cramba , al sens de sala de recepcion d'un castèl », puèi « castèl » « residéncia senhorala fortificada ».Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 580Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 301Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 385 a Salles-de-Belvès La Salvetat. Lo nom, del latin salvitas, es totjorn d'origina medievala, e pus precisament dels sègles XI e XII. Las salvetats èran a l'Edat Mejana, en Occitània, de zònas de refugi creadas per la Glèisa catolica e delimitadas a l'entorn d'una glèisa. Garantissián lo drech d'asil, dins l'encastre de la Patz de Diu. Avián un ròtle de pòblament e de colonizacion de las tèrras verges. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 640Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 297
Istòria Entre 1790 e 1794, Sales de Cadouin e La Salvetat'' (noms francés, donc probablament Salas de Cadonh e La Salvetat) fuguèron annexats a Cadonh. Dempuèi la Revolucion, la comuna èra capluòc del canton de Cadonh. Lo canton èra del dictricte de Belvés. A partir de 1801, la comuna èra de l'arrondiment de Brageirachttp://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=6525. Jamai una vila importanta, la comuna patiguèt dempuèi las annadas 1880 d'un despòblament continú, que lo desvolopament del Boisson, a 6 km, deguèt agreujar en captant las foncions comercialas. Lo primièr de genièr 1974, Cadonh, Palairac e, provisòriament, Urval se recampèron emb Lo Boisson e la comuna novèla venguèt Lo Boisson de Cadonh. Lo canton camgèt tanben de nom. En 2014, la comuna associada de Cadonh a 318 abitants, çò que mòstra que lo despòblament contunha, malgrat lo torisme.
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna del Boisson de Cadonh èra capluòc de canton; es ara del canton de La Linda.
Demografia
Populacion : ()
Luòcs e monuments Abadiá Personalitats ligadas emb la comuna Veire tanben Ligams extèrnes Nòtas e referéncias