vinheta|350x350px|Mosaïc dels set savis: Calliòpa, enrodada de Socrates e los savi Los Set savis (en grèc ancian , vèrs 620-550 AbC.) èra lo títol donat per la tradicion grèga de set ancians òmes politics, legislators o filosòfs presocratics de la Grècia antica. Èran set, coma las Set Mervavilhas del monde o los Set contra Tèbas. La lista data de -586.

La lista dels Set savis Platon dona la liste mai anciana dels Set savis, mas las listas e atribucions de las senténcias varian e, segon de documents de Demetrios de Falèra, la tradicion seriá plan mai anciana. Los Set savis èran coneguts per los saviesa practica e lors provèrbis e maximas memorablas. La tradicion vòl que se sián reünits a Dèlfes per ofrir lors devisas al dieu Apollonvoir Oracle de Delphes pour cette tradition. Segon Dicearc de Messèna, escolan d'Aristòtel, los Set Savis sont ni filosòfs, ni savis, mas de bons legislators e d’òmes perspicaces. drecha|vinheta|Los sèt Savis dins La Cronica de Nurembèrg Segon Diogènes Laèrci, dins sa Vida de Talès : SaviDevisaTraduccionTales de MiletἘγγύα, πάρα δ᾽ ἄτα.« Jamai te portarás caucion. »Solon d'AtenasΜηδὲν ἄγαν.« Pas res de tròp. »Chilon de EspartaΓνῶθι σεαυτόν.« Coneis-te te mèsme. »Pittacos de MitilènaΓίγνωσκε καιρόν.« Reconeis l'escasença bona. »Bias de PriènaΟἱ πλεῖστοι κακοί.« Los mai nombroses sont los marrits. »Cleobul de LindosΜέτρον ἄριστον.« La moderacion es lo ben màger. »Periandre de CorintΜελέτη τὸ πᾶν.« Prudéncia per tot. » (En gras, las quatre sus qui totòm es en d’acòrdi)

A la placa de Periandre, de listas apondan:

Mison de Chenèu ; Anacarsis : princi d’Escit ; Ferecides de Siròs.

D'autras maximas atribuidas als Set savis son: « Mestresa ta colèra. », « Contempla la fin de la vida. »

Dins los tèrmes dels Set Savis, a Ostia, d’aforismes escatologics lors èran atribuitsPaul Veyne, L'Empire gréco-romain, Le Seuil, « Points Histoire », 2005, p. 557.

Nòtas e referéncias

Fonts

Platon, Protagoras, 343a-b. Diogène Laërce, Vies, doctrines et sentences des philosophes illustres [détail des éditions] (lire en ligne) (Thalès, Solon, Chilon, Pittacos, Bias, Cléobule, Périandre, Anacharsis, Myson, Épiménide, Phérécyde).

Bibliografia

Luc Brisson (dir.) et Frédérique Ildefonse, Protagoras : Platon, Œuvres complètes, Éditions Flammarion, 2008 (1re éd. 2006), 2204 p. (ISBN 978-2081218109) Lambros Couloubaritsis, Aux origines de la philosophie européenne : De la pensée archaïque au néoplatonisme, De Boeck, 2000, 737 p. (ISBN 2-8041-2754-0) Aude Busine, Les Sept Sages de la Grèce antique. Transmission et utilisation d'un patrimoine légendaire d'Hérodote à Plutarque, De Boccard, 2002

Articles connèxes

Savi Detz orators Categoria:Filosòf de la Grècia antica Categoria:Pàgines amb traduccions sense revisar