Parnàs (de grèc ancian / ) es un mont del centre de Grècia, que tresplomba la ciutat de Dèlfes, près d'Aráchova. Fòrça venerat dins l'Antiquitat, èra consacrat a l’encòp al dieu Apollon e a a las nòu Musas, que n'èra una de las doas demoranças amb lo mont Elicon. Fa partit dels detz pargues nacionals de Grècia.
L'origina del nom es benlèu preellenic. Atal, d’archius itits revelèron l'existéncia d'un toponime anatolian comparable: Parnašša que sembla venir de l’itit e del lovit parna significant « ostal » o « demora ». Semblariá que, d’en primièr, lo suc de Parnàs, coma aqueste d'Olimp, foguèt considerat coma lo naut luòc de culte de l'ierogamia del Cèl (Zèus, associat a Oranos, divinitat primièra del cèl) e de la Tèrra (Gaïa), que se sap que lo sanctuari de Delfès foguèt primièr consacrat a Gaïa abans d'escaire a Apollon.
Dins las Metamorfòsis d'Ovidi, I, 318-319., es al suc d’aqueste mont, lo « sol luòc de la tèrra que las aigas aguèron pas cobèrt », pendent lo deluvi provocat pels Dieus, que l'embarcacion de Deucalion acòsta.
Lo mont Parnàs es brèvament evocat dains l’Odissèa d'Omèr coma essent lo luòc ont l’eròi Ulisses auriá estat nafrat per un singlar alara qu’èra jove, XIX, 393-394 et XXI, 219-220..
Un movement literari de la segonda mitat del sègle XIX prend, a París, lo nom de Parnasse; aqueste movement es entre autre dirigit per Teofil Gautièr, ancian romantic, e presicant la doctrina de « l'art per l'art » : un art desinteressat de l'engatjament e centrat sus la beutat dels mots. esquèrra|vinheta|Lo mont Parnàs en 1821, per Edward Dodwell.
Nòtas e referéncias
Annèxes
Article connèxe
Ligams extèrnes
Ressources relatives à la géographie : Digital Atlas of the Roman Empire • GeoNames • Peakbagger.com • Peakware Site officiel de la station de ski de Parnassos Parnassos sur le site de l'office du tourisme grec La station de Kellaria sur Greek Travel Pages La station de Fterólakka sur Greek Travel Pages
Categoria:Sanctuari de Grècia antica