Joan Giono (Manòsca 1895-1970) es un escrivan provençau, enfant solet d'un sabatièr anarquista d'una familha d'origina piemontesae d'una alisaira d'origina picardo-provençala. Son òbra romanesca a per quadre lo mond païsan provençau. Inspirada per son imaginacion e sei vesenças de Grècia antica, depinta la condicion de l'òme dins lo mond, tras lei questions moralas e metafisicas, e possesís una portada universala : Joan Giono es luenh d'èsser l'autor regionalista que se pòt creire. Es demorat sus la talvèra de totei lei corrents de literatura de son temps.
Bibliografia parciala Colline (Còla), Grasset, París, 1929 Un de Baumugnes (Un de Baumunhas) id id 1929 (portat a l'ecran per Marcèu Panhòl en 1934 sos lo títol d'Angèle (Angèla)) Regain (Reviure), id id 1930 (portat a l'ecran per Marcèu Panhòl en 1937 : Regain) Jean le Bleu (Joan lo Blu), id id 1932 (amb un estrach qu'empaumonet La Femme du boulanger (La frema dau fornier) a Marcèu Panhòl) Que ma Joie demeure (Ma jòia que demòre), 1935 Refus d'obéissance (Refús d'obesir), Gallimard, París, 1937 Moby Dick, 1940, traduccion dau roman de Herman Melville Le Hussard sur le toit (L'Ussard sus la teulissa), Gallimard, París, 1951 (portat a l'ecran per Jean-Paul Rappeneau en 1995 : Le Hussard sur le toit) L'òme que plantava d'arbres, 1953 Le Déserteur (Lo desertor), René Creux éditor, 1966
Categoria:Escrivan provençau Categoria:Personalitat provençala Categoria:Escrivan francés Categoria:Escrivan occitan Categoria:Acadèmia Goncourt Categoria:Naissença en 1895 Categoria:Decès en 1970