Meilan (Meylan en francés) qu'es ua anciana comuna de Gasconha dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Despuish lo 1er de seteme de 1972, qu'es comuna associada de Sòç.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn. Dens la comuna de Sòç, Meilan qu'es situada au nòrd, a ua latitud qui es la de Baudinhan e de Rimbés e Baudiets. Lo borg qu'es a 2 petits km deu despartament de las Lanas https://www.geoportail.gouv.fr/carte cercar a Meylan, 47170 Sos.
Toponimia La prononciacion qu'es [mej'laŋ]. I a pas de fòrmas ancianasBénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 172.
Segon Dauzat e Rostaing, Meilan ven deu mot gallic mediolanum, « plana deu miei »Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 427, a Mâlain. Segon Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, ven de medio-lanno, « santuari centrau » . Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, qu'ajusta l'idèa de « plaça centrala, plaça principala », per un centre economic, religiós o militar.
Bénédicte Boyrie-Fénié que constata l'unitat de las proposicions e l'idèa d'un « endret centrau » per los diferents mediolanum, per exemple Milan o Meilan. Per aqueth darrèr nom, Meilan qu'es lo resultat regular de mediolanon.
Segon Xavier Delamarre, mediolanon qu'es un deus toponimes mei frequents en territòri celtic, a despart de l'Espanha; que's poderé definir benlèu com « plen centre, centre sacrat, punt centrau ». Lo prumèr element, medio- qu'a per sens « mejancèr, mejan, deu miei, centrau », e lo segond -lanon, quauquarren com « plen ». Per influéncia deu latin planus, lo nom qu'es estat comprés a tòrt com « plana deu miei » o « miei de la plana » (çò qui geograficament non se verifica). Mediolanon qu'es ua nocion de geografia religiosa, benlèu (qu'es ua ipotèsi), un lòc de referéncia centrau, mejancèr, sus l'axe verticau deus tres mondes, monde superior (albo-), monde median (bitu-), monde inferior (dubno-)Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 220-221Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 195.
Istòria En 1840, qu'estaquèn Sent Pau a Meilan.“Lois relatives à des changements de circonscriptions électorales. Du 15 juillet 1840. 9e loi (Lot-et-Garonne). Article Ier. Les communes de Saint-Pau et de Meylan [...] sont réunies en une seule dont le chef-lieu est fixé à Meylan”. "Bulletin des lois n°751, 1er août 1840" in Bulletin des lois. Tome vingt-et-unième. Deuxième semestre de 1840. N°739 à 782. p.212. Sent Pau e son castèth que son a 2 km au nòrd de Meilan. Lo 1er de seteme de 1972, Meilan, atau com Guèisa, qu'estoc estacada a Sòç (47302) per fusion-associacion https://www.insee.fr/fr/metadonnees/cog/commune/COM47166-meylan.
Administracion
Demografia
En 1840, fusion damb Sent Pau. La populacion actuala qu'es de abitants en .
Demografia de Sent Pau
Lòcs e monuments Personalitats ligadas amb la comuna Véser tanben Comunas d'Òut e Garona Ligams extèrnes Nòtas
Categoria:Comuna de Gasconha Categoria:Comuna d'Òlt e Garona