Lo leivu qu'ei un dialècte estonian deu sud qu'èra parlat dens lo capvath dera Letonia autorn de l'arriu Gauja e qu'èra parlat per los estonians deu Gauja. Que s'estupè en 1988 quan lo darrèr locutor Anton Bok e moriscó. Totun qu'am hèra d'enregistraments d'aqueth dialècte. Lo dialècte leivu sembla au dialècte Hargla dau Võro mes qu'èra influençat per la lenga letona e possiblament lo livonian. En 1782, lo dialècte qu'èra parlat per milèrs. En 1849, 2600 personas que coneishèvan lo dialècte, en 1935, sonque 131. En 1911 lo linguista finlandés Heikki Ojansuu qu'a documentat lo dialècte leivu damb los dialèctes deu Ludza e Kraasna
Caracteristicas
Pr'amor de l'influéncia letona, los sons s e z que son cambiats en š e ž. Per exemple: suži ‘lop’, püššü ‘fusiu’. I a tanben ua pèrta de la letra H dins hèra de mots e ei sovent remplaçada per un stød com dens: ra'a ‘argent’, vä'ämb ‘mensh’.
Exemple de mots en leivu
ria = rastèth püäbä = dissabte vaijõr = Asèrou jaijõ = peberat na'a = pèth pä'ä = cap jèma = mair eza = pair terä = grana tarõ = cramba
Referéncias
Categoria:Lenga de Letonia Categoria:Lengas fennicas Categoria:Dialècte estonian Categoria:Lenga estonian dau sud