Bernardino Biondelli es un poligraf padan (arqueològ, linguista e numismata) qu’estudièt los dialèctes occitans de Piemont.
Biografia Après aver ensenhat las matematicas, l'istòria e la geografia dins las escòlas de Verona e d'autras vilas del Venèt, en 1839 se mudèt a Milan, ont collaborèt amb la Politecnica e ont foguèron publicadas qualques publicacions lingüisticas, reeditadas en 1845 amb lo títol Studii linguistici.
S'ocupa mai tard d'estudis indoeuropèus e de dialectologia .
En 1849, rejonhèt lo Conselh Numismatic, alara situat a la Bibliotèca Nacionala Braidense, ont foguèt conservator fins a 1883; en 1869 publiquèt l'assag La Zecca di Milano.
S'ocupa tanben d'arqueologia, un subjècte que foguèt nomenat professor a l'Acadèmia Scientifica-Literària de Milan de 1859 a 1884, e de la lingüistica de las civilizacions precolombianas. Sa recèrca sus aqueles subjèctes foguèt publicada entre 1858 e 1869.
Categoria:Lingüistica