Lo pòrta lieit es una cançon de Rosina de Pèira :
Qun polit lièit, la nòvia qu’a Se l’a ganhat dab son bien har ; Dab son bien har e dab l’amor Atau hèn las hilhas d’onor.
Amassa, nòvia, tos citlhons Te serviràn de borrassons. Amassa, nòvia, tos davantaus, Te serviràn de cabedaus.
Espia, nòvia, ton lièit partir : Doman te’o calerà seguir. Espia, nòvia, ton lièit ont va : Doman t’i calerà cochar.
Bèth coishin e bèth matalàs : Es domatge qu’anguetz ont vatz. - Tòca tos buèus, boèr diligent, Tot çò que pòrtas vau argent. - Tòca tos buèus, boèr delicat, Tot çò que pòrtas n’es pagat. Obris la pòrta, nòvia d’enguan, Aci lo lièit que te portam.
E linçòus blanc coma papèr Potam entà tu bandolèr, Bandolèr, vei çò que portam : Un lièit tan bèth, linçòus tan blanc Lo pair deu nòvi demandam Perqué recèpia çò que portam. Obrissètz pòrtas, contavents, Que vos portam de bèths presents.
Lo lièit es de viuletas, E de ròsas musquetas, Lo torn deu lièit : Nòvia, tas amoretas pèrdes anuèit Sortissètz donc, los ahumats Veiras passar los bien cohats.
Categoria:Cançon de Rosina de Pèira