AveraToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Abère en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament francés deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia thumb|right|La glèisa de Sent Joan Baptista thumb|right|Lo monument aus mòrts thumb|right|La sala polivalenta. thumb|right|Los Pirenèus despuish Avera.
Toponimia La prononciacion qu'ei [aˈβeɾɔ]. Las fòrmas ancianas que son Oere en 1385, Vere/Avere en 1385, Oeyre en 1487, Abere (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 215-216.
La prumèra fòrma de 1385 e la de 1487 qu'indican ua prononciacion [ˈweɾɔ]. Com en gascon, v se pronóncia [w] sonque en situacion intervocalica, qu'ei la pròva a iniciau de (A)vera ei estat sovent pres per la preposicion a. Com Avera ei adara dens la region on v intervocalic se pronóncia [β], que cau supausar la linha enter la prononciacion [w] e la prononciacion [β] s'ei desplaçada cap a l'èst (progression de [β]). Aquò qu'ei logic: la prononciacion [w], qui ei la deu latin, qu'ei conservatritz (e majoritària en gascon).
Que i a un aute Avera dens lo canton de Lenveja e l'origina qu'ei probablament la medisha.
Segon Dauzat, lo nom que vien deu bearnés abera, de abellana, «averan, aulana» Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 1. Per abera, que cau compréner [aβeˈɾa], senon Dauzat auré escriut abero.
Miquèu Grosclaude qu'explica Avera per lo latin abellana o *abella, «averan, auran, aulana», emplegat com collectiu, «averanhèra», mès lo son rasonament que pòt semblar estranh: lo latin abellana que mia en gascon a averan [aβeˈɾaⁿ] e non pas avera; que caleré donc ua fòrma dab finala desnasalizada, puish un reculament de l'accent tonic, donc un passatge per [aβeˈɾa]. Mès que i a ua auta possibilitat, ua derivacion a partir deu latin *abella. Ernèst Negre, dens La Toponymie du canton de Rabastens que tròba lòcs aperats Belle, La Belle, dont un atestat avelanum en 1211 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 151. L'autor se demanda pas perqué abellana mia a averan.
Istòria
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Véder tanben Comunas deus Pirenèus Atlantics
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics Categoria:Comuna de Bearn