Sent Martin de Senhans (; en francés: Saint-Martin-de-Seignanx) qu'ei ua comuna gascona de las Lanas en Nava Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia La comuna de Sent Martin qu’es lo capdulh deu canton e la ciutat la mei estenuda deu territòri. Que cobreish duas zonas distintas: las bartas (terras aigassudas bordejant lo flumi Ador) e lo sequèr (terra hauta e seca deu costalat).
Toponimia Las fòrmas ancianas que son Sanctus Martinus de Signanum, en latin, aus sègles XI-XII, St Martin (mapa deu començament deu sègle XVII, shens data), S. Martin (mapa de 1630), St Martin (mapa de 1647), S. Matan (mapa deu començament deu sègle XVIII), S. Martin de Seignans (mapa de 1714), S. Martin de Seignan (mapa de 1733).
L'agionime qu'ei lo nom de Martinus, evesque de Tors, evangelisator de Gàllia au sègle IV, mòrt en 397, celèbre pr’amor deu partatge deu son màntol.Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 614-616https://nominis.cef.fr/contenus/saint/13/Saint-Martin-de-Tours.html
Lo determinant, Senhans, qu'ei lo nom deu parçan. Las atestacions que son: Signano au sègle XI, Seygnanz en 1242, Seingnians e Seynans en 1253, Seignanx en 1305, de Senhanxa en 1527. Senhans que vien probablament de la tribú deus Cocosats citada per Plini, chafrada Sexsignani. Segon J.P. Bost, lo sens militar d'origina de signani qu'a ací simplament lo sens de «branca de la tribú» (que n'i avè shèis).Bénédicte Boyrie-Fénié, Institut occitan, Dictionnaire toponymique des communes des Landes et bas-Adour, Pau, Éditions Cairn, décembre 2005, 288 p. (ISBN 2-35068-011-8, présentation en ligne), p. 214-215. L'evolucion deu nom qu'ei marcada per ua aplologia: *Seisinhans > *Seinhans. La finau qu'ei regularament au plurau romanic en -s.
Istòria
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias
Categoria:Comuna de Senhans Categoria:Comuna de las Lanas Categoria:Lanas Categoria:Comuna de Gasconha