Attilio Spaldo (nassù a Turin ël 9 ëd gené dël 1914, mòrt a Turin ël 14 ëd mars dël 1997) a l'é stàit un poeta an lenga piemontèisa. A l'é stàit un dij pì giovo e ativ esponent dla Companìa dij Brandé, ël moviment literari ch'a l'ha arnovà la poesìa piemontèisa dël Neuvsent.
Biografìa Spaldo a l'é stàit un colaborador fedel dle riviste Ij Brandé, Ël Tòr e Musicalbrandé. Arnomà për sò caràter discret e galant, a l'é stàit definì da Pinin Pacòt «ël pì giovo dij vej poeta piemontèis» e soa poesìa a l'é stàita "giovo e malincònica".
Sò travaj për la Companìa a l'é stàit motobin ativ: nen mach a scrivìa, ma a fasìa 'dcò ij travaj pràtich për fé seurte ël giornal "Ij Brandé". A l'é stàit amis e colega 'd poeta com Camillo Brero, Alfredo Nicola, Mario Albano e Armando Mottura.
Euvre Spaldo a l'ha publicà soa ùnica racòlta 'd poesìe dël 1951 con ël tìtol L'Amorin dësmentià (Turin, Ij Brandé). Dël 1996, la Ca dë Studi Pinin Pacòt a l'ha publicà na sconda edission slargà con na trenten-a 'd poesìe neuve e la presentassion ëd Camillo Brero. Un-a 'd soe poesìe a l'é stàita antologisà ant la raccòlta Candeilin-e 'd Natal dël 2022.
Crìtica Pinin Pacòt a l'ha scrivù che la poesìa dë Spaldo a l'ha na «gentilëssa 'd sentiment, ch'a sa esprime con discression dlicà, con misura eleganta; con sò amor për le còse bele».
Anliure Companìa dij Brandé Pinin Pacòt Lenga piemontèisa
Spando, Attilio